Ik was een week weg op kamp en daarom had ik geen tijd voor mijn blog.
Met de bendeweek trokken we naar Antwerpen om daar een week te werken rond een toonmoment.
Ik heb een workshop TXT (tekst, schrijven, poëzie...) gekregen en heb oefeningen gekregen rond bepaalde thema's als verdriet, verlangen, zondes, angst...
Dat klinkt allemaal totaal niet vrolijk maar uiteindelijk was het best wel tof...
Eén van de opdrachten was een tekst schrijven volledig uit de IK vorm.
Op basis van de tekst "Zelfbeschuldiging" van Peter Handke.
Ik vond het wel mooi, maar moest er in komen.
Zo'n dingen lees ik normaal niet.
Ik lees en schrijf over verschillende situaties en mensen.
Nooit iets wat totaal in de IK vorm is.
Nou, hier komt die dan. Pas wel op: de versie van Peter Handke is 12 pagina's lang.
Die van mij valt dus heus wel mee zoals je hieronder ziet. ;-)
Ik ben uit een eicel gekomen.
Ik ben een foetus geworden.
Ik ben een levend wezen geworden.
Ik kwam ter aarde.
Ik heb de lucht van de aarde in en uit geademd.
Ik heb HARD in en uitgeademd.
Ik heb zacht in en uitgeademd.
Ik heb geweend.
Ik heb mijn moeders binnenkant gekend en nu haar buitenkant.
Ik heb het leren kennen dankzij haar huid.
Ik ben een peuter geworden dat heeft leren stappen.
Ik ben een kleuter geworden dat niet altijd heeft geluisterd.
Ik ben een kind dat al spelend leerde.
Ik ben een onzekere jonge tiener geworden.
Ik ben een rebellerende puber geworden.
Ik heb fouten gemaakt.
Ik heb eruit geleerd.
Ik ben een veelzijdige volwassene geworden.
Ik ben niet geworden wat ik altijd droomde te zijn.
Ik heb een ander leven.
En dat is oneindig veel mooier.
Wat vinden jullie ervan?
De meeste vinden het herkenbaar dus ben ik wel blij. :-)
Groetjes, MuaMuaMe!