CD review: De filmmuziek van A Single Man

*****Ontzettend goed

In 1964 kwam het boek A single man van Christopher Isherwood uit. Het verhaal gaat over George, een professor in literatuur die homoseksueel is en in het geheim een relatie heeft met een andere man, Jim. 

In de jaren zestig was homoseksualiteit een groot taboe.  Toen kon je nog daarvoor in de gevangenis geraken of gecastreerd worden. De pijn de George doorstaat om zo'n geheim te dragen is ondragelijk, totdat hij Jim ontmoet. Jim is een vrolijke opgewekte persoon die zich weinig tot geen zorgen maakt over zijn geaardheid. 

Jaren verstrijken en ze doen alsof ze samenwonen als vrienden maar binnen de muren en achter de gordijnen tonen ze hun ware liefde aan elkaar. 
Het eindigt als Jim sterft in een auto ongeluk. Vanaf dan is George er alleen op aangewezen. Het enige wat hij heeft zijn de herinneringen aan Jim, die zowel pijn als deugd doen en zijn oude jeugdvriendin Charlotte, die alles voor hem wilt doen om zijn liefde te krijgen. Als hij besluit om een einde te maken aan zijn eenzame bestaan komt Kenny, een jongen met mooie ogen, spontaan naar hem toe. Kenny is geïntrigeerd door zijn leraar en wilt hetzelfde als Charlotte; zijn liefde.

De film is al even ontzettend mooi en over alles is nagedacht: het decor, de kleuren, hoe je de karakters en de schoonheid van de personages het mooist laat uitkomen.
Maar waar ik vooral van ondersteboven was is de muziek. De muziek, gemaakt door

Abel Korzeniowski is op alle vlakken fenomenaal. En dan te bedenken dat de Poolse componist toen nog maar 37 jaar was. Voor mij verdient deze filmmuziek dezelfde status als Once Upon A Time In The West, Black Beauty en Amelie Poulain.

Dubbele Graphic Novel review: I love Paris en I hate Paris van Maarten Vande Wiele

Over I love Paris

**** De cynische humor maakt het tof om te lezen en die pikante details maakt het verhaal helemaal af. 

De stripreeks I love Paris van Maarten Vande Wiele beloofd je van de buitenkant een leuk, humoristisch en vooral modieus verhaal. Het komt allemaal zijn beloftes na. 

Ondanks de vrolijke tekenstijl zitten er soms echt harde stukken in. Haat, bedrog, liefde, hebzucht, jaloezie en vooral fashion zijn de rode draad in dit al te knotsgek verhaal. 

Het hoofdpersonage is Hope, een meisje dat door een autoaccident uit haar jeugd half verminkt is geraakt aan haar gezicht. Toch blijft mode en schoonheid haar passie en ze laat daarom geen enkele kans liggen om haar droom als model waar te maken. 

Ze vertrekt naar Parijs waar ze onderdak krijgt van twee meisjes met dezelfde droom: beroemd worden. Zo heb je de mediageile Chastity, die alles op alles zet om bekend te zijn, zelfs als ze haar lichaam daarvoor moet inzetten.  Faith is een meisje dat er alles voor over heeft om zangeres te worden. Als ze daarvoor vuile spelletjes moet spelen, dan is dat maar zo. Denkt ze.

En degene die hier het meest slachtoffer van de harde wereld in Parijs is, is Hope. Ze werkt bij de ijskoude hoofdredactrice van het mode magazine Fashionista. Régine Domonico is een schoonheid, maar onder haar fluwelen huid klopt er een hart van steen. Iets waar Hope niet tegen kan, en zo haar naïviteit langzaamaan verliest...

Wat ook leuk is aan deze Graphic Novel: de personages dragen allemaal kledij van luxe merken zoals Gucci, Dolce & Gabanna, Fendi, Valentino en natuurlijk: Chanel. Het ademt in al zijn poriën fashion uit. 

En dan over I hate Paris

*** Leuk om te lezen, maar er is meer erotiek dan in het 1ste deel en die overdaad domineert teveel het verhaal

Ik las meteen daarna het vervolg I hate Paris en daar ben ik minder lovend over met de reden dat er soms teveel gericht wordt op de stoute kanten van de personages die grenzen aan de pornografische wereld. Het blijft nog steeds een spannend verhaal maar de overdaad aan erotiek haalt de boodschap van deze thriller komedie naar beneden. Jammer, want de zwarte mix van Sex and the City en The Devil Wears Prada werkt goed.

Hierin komt Hope voor meer barrières te staan. Zowel in  de liefde als op professioneel vlak. Ze kan steeds minder op steun rekenen in haar omgeving en beseft dat ze (om te overleven in de harde wereld van schone schijn) volwassen moet worden.

Faith bewandeld een hobbelige weg op weg naar de top in de Jazz wereld en Chastity is losser dan ooit tevoren.

En toch heb ik ook erg moeten lachen bij sommige stukken in I hate Paris. De drie vriendinnen betalen elk hun prijs voor het beetje roem waarvoor ze vechten en raken verzand in de wereld van seks, drugs en uitgeholde relaties.

Ik hoop op een 3de deel, want het 2de heeft een open einde helaas. Sorry voor de spoiler.😶

Zouden jullie deze Graphic Novels lezen?

Groetjes Mua!✋

Boek Review: Horror op zijn wetenschappelijke manier; Crucial Interventions

*****Ontzettend goed!

De meeste zullen lichte draaien krijgen van Richard Barnett zijn meesterwerk Crucial Interventions. Want hij laat je kennismaken met de geschiedenis van chirurgie. De tijd waarin de dokters volop aan het experimenteren waren met de geneeskunde. 

Van sommige experimenten zou je bijna kunnen zeggen dat het een tijd van martelen geweest moest zijn. Bijvoorbeeld als iemand zijn kaak gebroken was dat de helft van zijn gezicht werd vastgehouden door stevige riemen. 

Denk niet dat het boek alleen maar bestaat uit moeilijke teksten, want de meerderheid ervan zijn prachtige illustraties. Dit boek geeft alle uitleg via taal en vooral beeld weg over het menselijk lichaam, waar wij allemaal het fijne er niet van weten...

Kortom; horror op zijn wetenschappelijke manier.

Zouden jullie dit boek lezen?

Groetjes MuaMua Me!

Stripreview: De vampier, Moordenaars - Jeanne Puchol

Stripreview De vampier, Moordenaars

****Zeer goed

De stripreeks Moordenaars van het Franse duo Jeanne Puchol en Daniel Jacquette heeft me hard verast. Het verhaal is op waargebeurde feiten van Peter Kurten gebaseerd. En ik hou er wel van als het op waargebeurde feiten is gebaseerd, zeker als de realiteit zo onwerkelijk was. Zoals de slasher horror daden van Peter Kurten (1883-1931).

Het speelt zich af in de jaren 20. In het brave stadje Dusseldorf komt er plaag van gruwelijke moorden. Wanneer de bewoners slapen wordt de seriemoordenaar Peter Kurten wakker die als een orkaan van vernieling achterlaat. Hij is volledig los van de maatschappij en geniet van het kat en muis spelletjes met de politie.

De politie staat voor een raadsel en bij alles wat ze doen lijkt de moordenaar hen een stap voor te zijn. De spanning door heel het verhaal blijft ongelofelijk goed zitten en de zachte tekenstijl met de hardheid van het verhaal doet je huiveren. Vooral wanneer hij brieven aan de bewoners van het stadje begint te sturen met tips erin, om zijn slachtoffers sneller te doen vinden. Soms met een lugubere rijm zelfs;

In Papendel, dat mooie bos onder het zachte mos rust een schone.

Een steen zal het tonen

Ik heb een kruisje gezet.

Daar is het.

De tekenstijl is zeer soepel maar tegelijkertijd verfijnd. Ook de kleurencombinatie zit op elke pagina goed. Het zet je kortom dus aan tot (strip)tekenen.

Een aanrader!

Groetjes Andrea!