Over I love Paris
**** De cynische humor maakt het tof om te lezen en die pikante details maakt het verhaal helemaal af.
De stripreeks I love Paris van Maarten Vande Wiele beloofd je van de buitenkant een leuk, humoristisch en vooral modieus verhaal. Het komt allemaal zijn beloftes na.
Ondanks de vrolijke tekenstijl zitten er soms echt harde stukken in. Haat, bedrog, liefde, hebzucht, jaloezie en vooral fashion zijn de rode draad in dit al te knotsgek verhaal.
Het hoofdpersonage is Hope, een meisje dat door een autoaccident uit haar jeugd half verminkt is geraakt aan haar gezicht. Toch blijft mode en schoonheid haar passie en ze laat daarom geen enkele kans liggen om haar droom als model waar te maken.
Ze vertrekt naar Parijs waar ze onderdak krijgt van twee meisjes met dezelfde droom: beroemd worden. Zo heb je de mediageile Chastity, die alles op alles zet om bekend te zijn, zelfs als ze haar lichaam daarvoor moet inzetten. Faith is een meisje dat er alles voor over heeft om zangeres te worden. Als ze daarvoor vuile spelletjes moet spelen, dan is dat maar zo. Denkt ze.
En degene die hier het meest slachtoffer van de harde wereld in Parijs is, is Hope. Ze werkt bij de ijskoude hoofdredactrice van het mode magazine Fashionista. Régine Domonico is een schoonheid, maar onder haar fluwelen huid klopt er een hart van steen. Iets waar Hope niet tegen kan, en zo haar naïviteit langzaamaan verliest...
Wat ook leuk is aan deze Graphic Novel: de personages dragen allemaal kledij van luxe merken zoals Gucci, Dolce & Gabanna, Fendi, Valentino en natuurlijk: Chanel. Het ademt in al zijn poriën fashion uit.
En dan over I hate Paris
*** Leuk om te lezen, maar er is meer erotiek dan in het 1ste deel en die overdaad domineert teveel het verhaal
Ik las meteen daarna het vervolg I hate Paris en daar ben ik minder lovend over met de reden dat er soms teveel gericht wordt op de stoute kanten van de personages die grenzen aan de pornografische wereld. Het blijft nog steeds een spannend verhaal maar de overdaad aan erotiek haalt de boodschap van deze thriller komedie naar beneden. Jammer, want de zwarte mix van Sex and the City en The Devil Wears Prada werkt goed.
Hierin komt Hope voor meer barrières te staan. Zowel in de liefde als op professioneel vlak. Ze kan steeds minder op steun rekenen in haar omgeving en beseft dat ze (om te overleven in de harde wereld van schone schijn) volwassen moet worden.
Faith bewandeld een hobbelige weg op weg naar de top in de Jazz wereld en Chastity is losser dan ooit tevoren.
En toch heb ik ook erg moeten lachen bij sommige stukken in I hate Paris. De drie vriendinnen betalen elk hun prijs voor het beetje roem waarvoor ze vechten en raken verzand in de wereld van seks, drugs en uitgeholde relaties.
Ik hoop op een 3de deel, want het 2de heeft een open einde helaas. Sorry voor de spoiler.😶
Zouden jullie deze Graphic Novels lezen?
Groetjes Mua!✋