Geweldige website voor (beginnende) schrijvers/schrijfsters

Hi!
Ik schrijf deze keer over een website die ik ontzettend gaaf vind en die iedere (beginnende) schrijver/schrijfster zou moeten kennen: Azertyfactor. 
Met deze site kun je jezelf bekender maken door wat je geschreven hebt te posten. Niet alleen andere kunnen je lezen, maar jij ook hen. En je kunt ze liken. Iedere week is er een redacteur, schrijver of dichter die zijn favoriet kiest en dan word die tekst als tip van de week beschouwd.
Maar het interessantste is dat je makkelijk aan wedstrijden mee kan doen en kan zien hoe lang ze in beraad zijn. 
Het is een supermakkelijke en veilige website waar geen leeftijd op staat en iedereen welkom is.
Verkoop jezelf via je profiel door te beschrijven waar je teksten voor staan en eventueel de wedstrijden die je hebt gewonnen.
Doe inspiratie op, blijf proberen en vooral: nooit opgeven. Want met deze website scherp je de creativiteit van de grote schrijver/schrijfster in jou meer aan!

MuaMua Me

Mijn favoriete fotografen (serie) 2/10 Masao Yamamoto

Hi! 

Weer een nieuw artikel! Het tweede deel van de tiendelige Mijn favoriete fotografen reeks. De vorige keer was het de Hollandse fotografe Carlijn Jacobs, nu is het de Japanse fotograaf Masao Yamamoto. Ik hou van zijn werk. Carlijn Jacobs was lekker vrolijk, hip en funky vergeleken met de diepzinnige lugubere stijl van Yamamoto. De meeste van zijn foto's zijn vaag en lijken oud of onafgewerkt. Je weet ook nooit waar de foto precies op slaat en juist daarom ga je er naar zitten kijken. Bijvoorbeeld deze rottende appel met zijn 'bezoekers'. De stillevens die hij fotografeert zijn zo luguber en hij weet die toch mooi vast te leggen met de lens. Een dode duif in het gras, een zieke kat achter de gevel, donker water met uitstekend riet die de oever reikt of een geplette druif onder een lange gelnagel. Alles is voor hem inspiratie. En de dingen die luguber lijken trekken hem het meest aan.

Graphic Novel Review: Habibi van Craig Thompson

Hi!
Lang geleden dat ik op mijn blog ben geweest. Ik ben een duizendpoot, en daardoor had ik even geen tijd voor mijn blog. Maar vandaag geef ik een nieuw artikel.
Deze keer schrijf ik een artikel over een Graphic Novel die ik al héél lang wou lezen. 
Habibi van de Amerikaan Craig Thompson is een prachtig verhaal over twee slavenkinderen die uitbreken en telkens de ene obstakel naar de andere tegenkomen maar toch het zoeken naar wat centraal staat: een plaats waar jezelf zijn niet verboden is en waar je evenveel liefde en respect krijgt als ieder ander. In het land waar het sprookje "Duizend en één nacht" vandaan komt is zo'n plek zeldzaam. 
Dus moeten de hoofdpersonages Dodola en Zam samenwerken om te ontsnappen uit de klauwen van hun meesters. Dodola is op haar 9 jaar verkocht aan haar echtgenoot die drie keer zo oud is. Ze groeit uit tot een schoonheid en de favoriete van de sultan. Zam, iemand zoals zij, verkocht en ontsnapt, begint het zoeken naar zichzelf op te geven. Of hij de wereld wel waard is. 
Er komt een vreselijke gebeurtenis voor Dodola en Zam te staan, maar hun geloof houd hun overeind waardoor ze bijna niet kapot te krijgen zijn.

Een aanrader! Ik moest me zelf inhouden om soms geen traan te laten.

MuaMua Me