Boek review: Een man alleen (A single man) - Christopher Isherwood

9/10 Isherwood beschreef in één verhaal de schoonheid van al wat taboe en onzichtbaar was (en nog steeds is).

Hi lieverds!  ✋

Heb juist weer een fantastisch boek uit! Was dit boek niet verfilmd geweest door Tom Ford, dan was de kans groot dat hij gedoemd was om vergeten te worden. 

Een man alleen (beter bekend als A single man) van Christopher Isherwood. Het gaat over een man, George genaamd, die kampt met de rouw van een verboden liefde. In de jaren zestig was homoseksualiteit uit de boze. Het boek is in korte maar krachtige zinnen beschreven en beschrijft een beleefd maar gefrustreerd figuur die in een hokje van de ideale man wordt gepropt. Rijk, slim, van goede komaf en een mooi huis. 

Maar zijn geheim komt zachtjes aan het licht. Tegelijkertijd trekken er amper mensen iets van zijn verdriet aan. Reden genoeg om definitief één besluit te nemen. 

Maar dan kruisen er mensen die even grote buitenbeentjes zijn als hem. Zijn beste vriendin Charlotte, die redelijk labiel uit de hoek kan komen en de aantrekkelijke student Kenny, die de ondeugende randen van het leven niet schuwt. Zij twee kleuren langzaamaan weer zijn grijze schone schijn bestaan en trekken hem steeds meer  uit het verleden. Want daar zat hij vaak al sluimerend vast met de man van wie hij het meest hield, Jim. 

Het is een redelijk dun boek, leuk voor op de trein nadat je van een beker koffie nipt terwijl je uit het raam staart en droomt van die broeierige jaren 60 sfeer van Los Angeles. Ik heb al eens eerder een artikel geschreven over de filmmuziek van de verfilming. De film doet het boek grote eer aan. 

Colling Firth speelt de eenzame George fantastische. Hetzelfde kan ik zeggen over het acteerwerk van top actrice Julianne Moore die de rol van Charlotte speelt. Maar ik was het meest overdonderd door de filmmuziek van Abel korzeniowsky. 

Van mij krijgt dit boek een hoge score! Hierboven zie je een foto van Christopher Isherwood.

Groetjes,

Mua✋

Speech van Mohamed El Bachiri over de Jihad van liefde - levenswijsheid die iedereen kan gebruiken.


Op 22 Maart 2016 werden er twee verschillende aanslagen gepleegd. Eerst om 7u58 in Brussels Airport, later om 9u11 in de metro van Maalbeek. Tijdens de aanslag op de metro van Maalbeek stierf Loubna Lafquiri, het enige moslimslachtoffer. Haar man, Mohamed El Bachiri, schreef twee boeken ter nagedachtenis aan zijn vrouw. Hij schreef over de liefde voor zijn vrouw en de liefde die de kinderen voor haar voelen. Hij schreef over zijn liefde voor zijn geloof en het al even grote respect voor de mensheid die hij voelt. Zelf heb ik zijn boeken nog niet gelezen. Staat nog op mijn leeslijst.

Ondanks de wrok die hij voelt voor het onrechtvaardige verlies van zijn geliefde is het niet zijn bedoeling om haat te zaaien. Deze man wilt zijn verhaal vertellen en zijn wijsheid doorgeven en reikt daarmee lezers een geschenk aan. "Wees bescheiden in je geloof en zoek de grootsheid in de mens" is één van zijn nagel op de kop uitspraken. 

Hij werd pas echt bekend op 22 December 2016 bij de iconische speech over Een Jihad van liefde in De Afspraak op VRT.

Ik sluit me ook liever aan bij zijn kamp. Want wie vredelievende maatschappij wilt, moet een multiculturele samenleving kunnen aanvaarden.

Wat vinden jullie van zijn levenswijsheid?
Zouden jullie zijn boeken lezen?

Groetjes, 
Andrea

Film review - J'ai perdu mon corps (2019) + trailer

Jai perdu mon corps: ***** Magnifieke film
『失くした身体』J'ai perdu mon corps | Etoile Service

Hi iedereen!
Ik heb zojuist de film Jai perdu mon corps gezien en kan nu alleen euforisch spreken over deze poëtische cinemaparel. 

Het hoofdpersonage in dit verhaal is Naoufel, een begaafde jongen met een passie voor muziek, die door een auto ongeluk van een sprookjesbestaan langzaamaan wegzinkt in de rauwe realiteit van iemand die machteloos staat. Het pleeggezin waarin hij opgroeit is koud, bikkelhard en heeft een erg verwassen levensstijl. De oudere pleegbroer is echt verschrikkelijk arrogant en vulgair. Naoufel leeft onder zijn juk en andere personages in dit romantische maar tegelijk rauwe verhaal.

Juist op het moment dat het allemaal niet meer zoveel uitmaakt voor hem, komt Gabrielle. Zij is wilt liever onafhankelijk zijn dan een kuddedier in de maatschappij. Samen delen ze de passie voor het ritme van de sneeuw, de stilte en de schoonheid van eenvoud.
Tegelijk is er in Parijs een eenzame hand op zoek naar zijn lichaam. Hij zwerft door smerige wijken en kleine paradijzen tot hij het lichaam vindt waar hij aan toebehoord. 
Zij drie vormen samen de rode draad van het verhaal. Een verhaal die de hardheid van het vergaan en afscheid nemen laat zien, maar ook niet teveel rond de pot draait door ook aandacht te schenken aan zwarte humor en poëzie van topklasse.


Groeten MuaMua Me
J'ai perdu mon corps - 2019 Film - Sinemaizle.Org