Zoete puntpaprika's met quinoa en feta

Hey lieverds!

Vandaag deel ik met jullie één van mijn favoriete recepten. Zoete puntpaprika's met quinoa en feta. Er is voor mij bijna niets lekkerder dan dat.

Tijdsduur: 20min

4 pers.

Ingrediënten:

• 2 zoete puntpaprika's
• 150gr quinoa
• 200gr feta
• Handvol pijnboompitten
• Koriander (of andere kruiden zoals munt, kervel, platte peterselie...)
• Sap van een 1/2 citroen
• 1 teentje knoflook
• Peper
• Groentenbouilon
• Panko
• Olijfolie

1. Verwarm de oven op 200°gr
2. Snij de puntpaprika's in lengte doormidden en haal de zaadjes eruit. Leg ze op hun buitenkant in een ovenschaal en besprenkel wat olijfolie errond. Zet 10min in de oven. Zo zijn ze zacht maar knapperig tegelijkertijd.
3. Kook met een groentebouillonblokje de quinoa zoals op de verpakking staat.
4. Rooster een handjevol pijnboompitten in een pan.
5. Doe de pijnboompitten, geplette knoflook, 1/2 citroen, en pijnboompitten in een kom.
6. Haal de puntpaprika's uit de oven. Verwarm de oven nu op grill.
7. Meng de gaargekookte quinoa en feta eronder. Kruid een beetje met peper. Mijn tip is om het zout weg te laten. Feta is al zout genoeg.
8. Vul de puntpaprika's met het mengsel en strooi er een beetje panko over. Zet 10min onder de grill.
9. Bon appetit!

Ik eet er meestal gegrilde aubergine met griekse yoghurt erbij.

Heerlijk!

Mua

Den skyldige (2018)

Hey lieverds!

Het is weer tijd voor een filmreview! Ik ben zo'n grote liefhebber van verborgen cinema pareltjes. In deze Deense thriller krijgt de gedegradeerde agent Asger een tijdelijke positie in een alarmcentrale. In afwachting van zijn proces vanwege een zware uit de hand gelopen arrestatie krijgt hij een tweede kans om de draad weer op te pikken.

Juist zijn laatste avond in de alarmcentrale krijgt hij een uitzonderlijke oproep van een ontvoerde vrouw, genaamd Iben. Ze vertelt dat haar ex-man haar ontvoert heeft en haar kinderen alleen thuis zijn. Op basis van haar flinterdunne aanwijzingen moet hij haar uit deze hachelijke situatie zien te helpen met als enige hulpmiddel zijn telefoon. 

Asger wordt steeds meer geconfronteerd met zijn eigen daden, relaties en de eenzaamheid rondom hem heen die hij langzaamaan heeft gecreëerd. Met een lichte verbittering verbijt hij de eenzaamheid en moet hij toegeven aan het feit dat hij de greep op zijn vroegere leven verloren heeft.

Iben doet hem inzien (zonder dat ze het zelfs weet) dat je pas met jezelf kunt leven als je de waarheid neemt zoals ze is.

Maar Asger weet nog niet meteen dat deze aardige vrouw niet de persoon blijkt te zijn die hij denkt dat ze was.

Ondertussen doet de politie een heuse massacre als ontdekking bij het gezin hun thuis. En de plottwist kan niet verrassender zijn.

Ik kan deze film alleen maar hoog aanbevelen!

Groetjes,

Mua