CD review: De filmmuziek van A Single Man

*****Ontzettend goed

In 1964 kwam het boek A single man van Christopher Isherwood uit. Het verhaal gaat over George, een professor in literatuur die homoseksueel is en in het geheim een relatie heeft met een andere man, Jim. 

In de jaren zestig was homoseksualiteit een groot taboe.  Toen kon je nog daarvoor in de gevangenis geraken of gecastreerd worden. De pijn de George doorstaat om zo'n geheim te dragen is ondragelijk, totdat hij Jim ontmoet. Jim is een vrolijke opgewekte persoon die zich weinig tot geen zorgen maakt over zijn geaardheid. 

Jaren verstrijken en ze doen alsof ze samenwonen als vrienden maar binnen de muren en achter de gordijnen tonen ze hun ware liefde aan elkaar. 
Het eindigt als Jim sterft in een auto ongeluk. Vanaf dan is George er alleen op aangewezen. Het enige wat hij heeft zijn de herinneringen aan Jim, die zowel pijn als deugd doen en zijn oude jeugdvriendin Charlotte, die alles voor hem wilt doen om zijn liefde te krijgen. Als hij besluit om een einde te maken aan zijn eenzame bestaan komt Kenny, een jongen met mooie ogen, spontaan naar hem toe. Kenny is geïntrigeerd door zijn leraar en wilt hetzelfde als Charlotte; zijn liefde.

De film is al even ontzettend mooi en over alles is nagedacht: het decor, de kleuren, hoe je de karakters en de schoonheid van de personages het mooist laat uitkomen.
Maar waar ik vooral van ondersteboven was is de muziek. De muziek, gemaakt door

Abel Korzeniowski is op alle vlakken fenomenaal. En dan te bedenken dat de Poolse componist toen nog maar 37 jaar was. Voor mij verdient deze filmmuziek dezelfde status als Once Upon A Time In The West, Black Beauty en Amelie Poulain.

Dubbele Graphic Novel review: I love Paris en I hate Paris van Maarten Vande Wiele

Over I love Paris

**** De cynische humor maakt het tof om te lezen en die pikante details maakt het verhaal helemaal af. 

De stripreeks I love Paris van Maarten Vande Wiele beloofd je van de buitenkant een leuk, humoristisch en vooral modieus verhaal. Het komt allemaal zijn beloftes na. 

Ondanks de vrolijke tekenstijl zitten er soms echt harde stukken in. Haat, bedrog, liefde, hebzucht, jaloezie en vooral fashion zijn de rode draad in dit al te knotsgek verhaal. 

Het hoofdpersonage is Hope, een meisje dat door een autoaccident uit haar jeugd half verminkt is geraakt aan haar gezicht. Toch blijft mode en schoonheid haar passie en ze laat daarom geen enkele kans liggen om haar droom als model waar te maken. 

Ze vertrekt naar Parijs waar ze onderdak krijgt van twee meisjes met dezelfde droom: beroemd worden. Zo heb je de mediageile Chastity, die alles op alles zet om bekend te zijn, zelfs als ze haar lichaam daarvoor moet inzetten.  Faith is een meisje dat er alles voor over heeft om zangeres te worden. Als ze daarvoor vuile spelletjes moet spelen, dan is dat maar zo. Denkt ze.

En degene die hier het meest slachtoffer van de harde wereld in Parijs is, is Hope. Ze werkt bij de ijskoude hoofdredactrice van het mode magazine Fashionista. Régine Domonico is een schoonheid, maar onder haar fluwelen huid klopt er een hart van steen. Iets waar Hope niet tegen kan, en zo haar naïviteit langzaamaan verliest...

Wat ook leuk is aan deze Graphic Novel: de personages dragen allemaal kledij van luxe merken zoals Gucci, Dolce & Gabanna, Fendi, Valentino en natuurlijk: Chanel. Het ademt in al zijn poriën fashion uit. 

En dan over I hate Paris

*** Leuk om te lezen, maar er is meer erotiek dan in het 1ste deel en die overdaad domineert teveel het verhaal

Ik las meteen daarna het vervolg I hate Paris en daar ben ik minder lovend over met de reden dat er soms teveel gericht wordt op de stoute kanten van de personages die grenzen aan de pornografische wereld. Het blijft nog steeds een spannend verhaal maar de overdaad aan erotiek haalt de boodschap van deze thriller komedie naar beneden. Jammer, want de zwarte mix van Sex and the City en The Devil Wears Prada werkt goed.

Hierin komt Hope voor meer barrières te staan. Zowel in  de liefde als op professioneel vlak. Ze kan steeds minder op steun rekenen in haar omgeving en beseft dat ze (om te overleven in de harde wereld van schone schijn) volwassen moet worden.

Faith bewandeld een hobbelige weg op weg naar de top in de Jazz wereld en Chastity is losser dan ooit tevoren.

En toch heb ik ook erg moeten lachen bij sommige stukken in I hate Paris. De drie vriendinnen betalen elk hun prijs voor het beetje roem waarvoor ze vechten en raken verzand in de wereld van seks, drugs en uitgeholde relaties.

Ik hoop op een 3de deel, want het 2de heeft een open einde helaas. Sorry voor de spoiler.😶

Zouden jullie deze Graphic Novels lezen?

Groetjes Mua!✋

Boek Review: Horror op zijn wetenschappelijke manier; Crucial Interventions

*****Ontzettend goed!

De meeste zullen lichte draaien krijgen van Richard Barnett zijn meesterwerk Crucial Interventions. Want hij laat je kennismaken met de geschiedenis van chirurgie. De tijd waarin de dokters volop aan het experimenteren waren met de geneeskunde. 

Van sommige experimenten zou je bijna kunnen zeggen dat het een tijd van martelen geweest moest zijn. Bijvoorbeeld als iemand zijn kaak gebroken was dat de helft van zijn gezicht werd vastgehouden door stevige riemen. 

Denk niet dat het boek alleen maar bestaat uit moeilijke teksten, want de meerderheid ervan zijn prachtige illustraties. Dit boek geeft alle uitleg via taal en vooral beeld weg over het menselijk lichaam, waar wij allemaal het fijne er niet van weten...

Kortom; horror op zijn wetenschappelijke manier.

Zouden jullie dit boek lezen?

Groetjes MuaMua Me!

Stripreview: De vampier, Moordenaars - Jeanne Puchol

Stripreview De vampier, Moordenaars

****Zeer goed

De stripreeks Moordenaars van het Franse duo Jeanne Puchol en Daniel Jacquette heeft me hard verast. Het verhaal is op waargebeurde feiten van Peter Kurten gebaseerd. En ik hou er wel van als het op waargebeurde feiten is gebaseerd, zeker als de realiteit zo onwerkelijk was. Zoals de slasher horror daden van Peter Kurten (1883-1931).

Het speelt zich af in de jaren 20. In het brave stadje Dusseldorf komt er plaag van gruwelijke moorden. Wanneer de bewoners slapen wordt de seriemoordenaar Peter Kurten wakker die als een orkaan van vernieling achterlaat. Hij is volledig los van de maatschappij en geniet van het kat en muis spelletjes met de politie.

De politie staat voor een raadsel en bij alles wat ze doen lijkt de moordenaar hen een stap voor te zijn. De spanning door heel het verhaal blijft ongelofelijk goed zitten en de zachte tekenstijl met de hardheid van het verhaal doet je huiveren. Vooral wanneer hij brieven aan de bewoners van het stadje begint te sturen met tips erin, om zijn slachtoffers sneller te doen vinden. Soms met een lugubere rijm zelfs;

In Papendel, dat mooie bos onder het zachte mos rust een schone.

Een steen zal het tonen

Ik heb een kruisje gezet.

Daar is het.

De tekenstijl is zeer soepel maar tegelijkertijd verfijnd. Ook de kleurencombinatie zit op elke pagina goed. Het zet je kortom dus aan tot (strip)tekenen.

Een aanrader!

Groetjes Andrea!

Sieraden gemaakt in de stijl van Art Nouveau

Hi iedereen!

Ik ben heel eerlijk altijd en nu zeg ik: ik ben verslaafd aan juwelen. Daarom maak ik ze ook vaak zelf en dankzij door op rommelmarkten rond te kijken was ik verkocht aan de stijl van Art Nouveau. Hier zie je voorbeelden van de sieraden waarover ik het heb.

Rond de tijd van 1900 was dit het teken van lekker chique zijn als je je zo vertoonde.

Deze nogal zwaar beladen en opvallende -maar zeker mooie- sieraden trokken de aandacht van veel mannen.

De tijd van Art Nouveau was een prachtige tijd. Het was een prachtige tijd omdat men met zoveel nieuwe ideeën kwam en nadacht over wat het oog lust zou aanbieden.

Als je goed kijkt, zie je dat er in het sieraad een soort verhaal zit.

Soms zitten er godinnen erin verwerkt en soms dieren die aan het vechten zijn.

Maar vaak bestaan de sieraden gewoon uit bewerkte goedkope materialen als metaal, ijzer, koper en glas.

 

Maar nu: ik heb zelf sieraden gemaakt die gebaseerd zijn op de kunst van Art Nouveau. Ik maak al mijn sieraden met plastiek, houten en fimo parels.

Het sieraad dat op de blauwe zijden sjaal ligt heb ik trouwens gemaakt en is met materialen als fimo, plastiek en ijzer. (linkse foto).
Ook het sieraad dat op het witte sjaaltje ligt heb ik gemaakt en is met de materialen als plastiek, hout en ijzer.(rechts onder foto).

Het laatste is een detail van een halsketting dat bestaat uit plastiek, hout en ijzer. (helemaal links onder foto).

 
Wat vinden jullie van de juwelen?

Houden jullie van de stijl van Art Nouveau?

Vrij, kleurrijk en vernieuwend...

 

Groeten MuaMua Me!

 

Boek review! Hart van inkt- Cornelia Funke

*** 'Heeft langdradige stukken maar leest toch lekker vlot'.

Hallo iedereen! 

Ik begin weer aan een review! Dit keer van een boek. Ik lees heel veel maar heb nog nooit een boek review gegeven. Dit boek is toch al een tijdje geleden dat ik die heb gelezen. Ondanks dat het een kinderboek is (en ik nu 18 jaar ben) leest het lekker vlot.

Het regende die nacht, een fijne, fluisterende regen. Zo begint het eerste boek van de trilogie van inkt. Meggie en haar vader Mo wonen alleen op een boerderij. De vader en dochter band is zo hecht als de zee diep is. Toch houd de papa van Meggie iets verborgen. Later wordt het duidelijk dat het om een boek gaat dat papa Mo in zijn bezit heeft. Degene die achter hem aan zitten willen koste wat het kost het boek hebben. De personages zijn enorm kleurrijk en hebben meestal van die maffe namen. Zo heet een vuurspuwer Stofvinger en een crimineel Basta. Soms komen er zo van die langdradige stukken in waar je door moet. Ik heb gehoord, want dit is de eerste keer dat ik fantasy lees, dat je dat meestal hebt bij dat soort genres. De langdradige stukken kunnen soms een echte struikelblok zijn voor het lezen. Zeker omdat het een kinderboek is van meer dan 495 pagina's. Wat ook leuk is, maar dat is meer beoordelen op de buitenkant dan op de binnenkant, dat de omslag al een groot deel van het verhaal vertelt. Zo kun je er al echt iets bij voorstellen. Ik moet zeggen, de fantasiewereld van Cornelia Funke, de schrijfster, is gigantisch groot. Geweldig! 

Zouden jullie dit boek lezen? 

Houden jullie van Fantasy?

Groeten MuaMua Me!

Strip review! Schatjes van Arthur De Pins

**** Zeer goed

Hallo iedereen!✋
Ik begin vandaag weer met een stripreview! Het is behoorlijk lang geleden dat ik nog iets heb geschreven maar ik heb onlangs een paar fantastische strips gevonden in de bibliotheek. Het heet Schatjes en is van de Franse striptekenaar en illustrator Arthur De Pins. Hij heeft onder andere ook de stripreeks Zombillenium gemaakt, wat ook een aanrader is trouwens.

Maar niet alleen als illustrator en striptekenaar heeft De Pins het gemaakt, ook heeft hij de tv- serie A Kind of Magic in 2007 gemaakt.

Maar nu over de strips zelf: de korte sketches kunnen sterk vergeleken worden met de Rooie Oortjes maar dan naar mijn mening met veel meer humor en een veel meer verzorgde tekenstijl. De personages lijken op kleine schattige poppetjes met alleen grote manga uitziende ogen en lichamen om wow tegen te zeggen. 

De vrolijke personages swingen de pan uit door op een puberale ontdekkingsreis te gaan naar hun ultieme momenten van lust, passie en liefde. Tegen de broeierige sfeer van Parijs, waar ze leven in de sluier van de dag maar erop los gaan in de nacht als galante jagers en ondeugende prooien. In hotels en bars, daar komen ze elkaar tegen. En daar gaat het ook vaak fout. Hilarisch fout.😁 Dus kortom: Schatjes moeten jullie gelezen hebben, gewoon omdat de personages op zich al om van te houden zijn.💗😍

Zouden jullie deze strips lezen?

Groetjes MuaMua Me!

Stripreview Ayako (1ste & 2de deel)

1ste deel:*****Zeer goed    
2de deel:****Prachtig                                                    
3de deel:**Teleurstellend

Hallo iedereen!                                                    

Ik heb eindelijk deze dikke pil uit.

Ayako is op zich wel een geweldige serie, maar deel 3 vond ik toch wel het minste.

Het laatste deel ging meer over de intriges van de maffiabendes onder elkaar vond ik persoonlijk.

Ik miste vooral Ayako.

Deel 1 blijft het beste van heel de serie en dan volgt de even interessantere deel 2.

Maar deel 3 is vrij langdradig. Ik blijf erbij dat de tekenstijl van Osamu Tezuka ontzettend goed is.

Heerlijk soepel en vrij. Wat ik wel ontzettend gaaf vind aan het 3de deel is het grimmige einde.

In heel de strip hangt er zo'n strakke sfeer die soms langdradig kan overkomen. Op het einde komen alle hoofdpersonages te samen en volgt er de ene bekentenis na de andere.

Ik verklap het misschien al een beetje, maar de serie is toch de moeite waard.

Zouden jullie deze serie lezen?

Groetjes, MuaMua Me!

Dit is liefde deel 2 (3x parfum review)

Hallo iedereen!

Ik had al eens een "dit is liefde" parfum review gedaan.

Wel, ik vond het zo leuk om nieuwe geuren uit te testen dat ik er een nieuw artikel erover schrijf.

Ik maak er geen top 3 van want... naar mijn mening heeft iedere parfum iets unieks.



Dreamy, Hema

Dit parfum heb ik voor €25 in de Hema gekocht.

Dat is niet goedkoop, maar ook niet duur voor een parfum.

Voor ongeveer dezelfde geur betaal je bij een ander merk veel meer.

In dit parfum ruik je ergens een lichte toets van rozen.

Het ruikt lekker fris maar is ook een vrij rustieke geur om lekker zen te worden.

Daarvoor zit er iets teveel power erin.

Maar daar is helemaal niks mis mee.

Dit parfum is goed voor elke gelegenheid en geurt naar een gemoderniseerde romantiek.

Tendre Jasmin

Eau De Parfum

Secrets D'essences

Yves Rocher Parfums

Dit parfum heeft trekjes van het vorige, maar is nog romantischer en nog sterker.

In heel mijn verzameling parfums (die elke keer als ik naar het stad ga groter wordt) is dit toch wel degene met de sterkste geur.

Hij is wel vrij duur.

Voor zo'n flesje van 50ml betaal je al zo rond de €75.

Maar het gaat om de geur en de kwaliteit.

En dit is echt heel goeie kwaliteit.

Een echte aanrader voor valentijn of de verjaardag van een meisje!

Eau Jeune, L'Orientale

Dit parfum geurt naar verse kaneel en energieke liefde.

Het flesje op zich straalt al lust en warmte uit.

 Ik heb hem gekocht in de Carrefour voor rond de €13.

Maar je kunt hem ook in het Kruidvat kopen en zeker andere warenhuizen en drogisterijen.

Ik twijfel een beetje aan de kwaliteit. Of de geur niet langzaamaan verzwakt na een tijd.

Hij ruikt niet uitbundig straf maar een beetje energiek Oosters.

Je ruikt de warmte van de kaneel. Echt heerlijk...

Zo? Wat vonden jullie van dit artikel?

Zouden jullie één van deze parfums uit proberen?

Laat ook maar iets weten over mijn zelfgemaakte foto's :)

Groetjes MuaMua Me!

Manga Review! "Ayako, een meisje om van te houden".

*****Zeer goed

Ik lees niet zoveel manga's, maar ik ben wel fan van de mangacultuur.
Deze manga gaat over een steenrijke familie die zich hecht aan hun eeuwenoude tradities.
Ze vinden dat ze in schande vallen als hun volwassen zoon levend van de oorlog terugkeert.
Jiro wilt zich niet laten kisten en slaat telkens terug. Op zijn eigenzinnige manier...
Maar ook hij krijgt problemen wanneer hij gedwongen word vuile klussen op te knappen in ruil voor zijn leven.
Zo ontpopt het ene geheim zich na het andere tot meerdere beklemmende situaties, waar de familie zeer moeilijk eruit geraakt.
De vader van het gezin doet er alles aan om zijn rijkelijke status te behouden en vind alleen troost bij zijn oogappel Ayako. Die zowel zijn dochter als zijn kleindochter kan zijn.
In feite is ze in de familie een kind dat niet geboren mocht worden omdat ze is voortgekomen uit incest.

Maar ondanks alles blijft dit een luchtige manga. De tekenstijl is soepel en heel mooi afgemeten.      Ik wil niet zoveel verklappen. Dit is zo'n goeie manga die je zelf moet ontdekken.
De politieke intriges geraken langzaam aan meer verward met de problemen van de familie Tenge.
En Ayako zit er middenin. Ayako zelf heeft een bijzonder mooi optimistisch karakter.
Een manga met heel veel charme en karakter.

Zouden jullie deze manga lezen?

Groeten, MuaMua Me!

Graphic Novel Review! Blast - Manu Larcenet

***** Zeer goed.

Hoi iedereen!
Ik heb het derde deel van Blast uit. Blast is een stripreeks van Manu Larcanet. Het gaat over een man, genaamd Polza, die een zware misdaad op zijn geweten heeft. Twee gedreven recherches ondervragen Polza en proberen alles uit hem te halen. Helaas laat Polza niet direct veel dingen los. Hij wil eerst vanaf het begin zijn verhaal doen. Je gaat terug in zijn jeugd waar alle waanzin is begonnen. De manier waarop Polza de wereld en zichzelf beschrijft is zo indrukwekkend goed dat je volledig wordt meegesleurd in zijn gedachtegang.

De auteur heeft heel veel respect voor zijn nogal walgelijk personage. Hij veegt gewoon zijn voeten aan clichés en dat verdient respect.

Meestal is een hoofdpersonage in een verhaal nog vrij menselijk. Bij dit verhaal kun je daar weinig van verwachten. 

Hij zwerft door feeërieke natuurplekken en verlaten industrieparken. Daar word hij geplaagd door zijn geweten. Zelfs in de vredige eenzaamheid die hij opzoekt blijft hij een onrustig dier. En zo laat hij een spoor van vernieling achter terwijl hij op de vlucht is voor iedereen, die met man en macht naar hem zoekt.

Zo'n dingen laten je niet meteen los. Larcanet deinst niet terug voor gewelddadige scenes extra in de verf te zetten. Scenes als groepsverkrachtingen, psychologische uitbuiting, morbide fantasieën en opengesneden dieren.

Maar ondanks al die gruwelijkheid blijft het toch mooi getekend. Het doet me een beetje denken aan de West-Vlaamse kinderboeken illustrator Carl Cneut.

Alleen de harde, rauwe en donkere versie ervan. Larcanet experimenteert met alle soorten materialen en brengt ze toch in eenvoud met het verhaal. Dit is echt één van de beste Graphic Novels die ik heb gelezen.

Gewoon schitterend bedacht, geschreven en getekend.

Zouden jullie deze strip lezen?

Groetjes, MuaMua Me

Zalig: vegetarische balletjes met gedroogde vruchten en noten.

Hi iedereen!
De laatste tijd probeer ik meer vegetarische en veganistische recepten uit voor mijn voetafdruk te verkleinen.
Ik maak vooral dingen van de groene meisjes want zij inspireren me enorm.
Maar ik knip ook vaak gewoon uit kranten en tijdschriften receptjes.
Die pas ik soms aan naar mijn smaak en ik kwam op deze heerlijke vegetarische balletjes uit.

Dus, wat heb je nodig:

• 2 eieren
• 150gram geraspte kaas
• 100gram cottage cheese of ricotta
• 1 ui, fijngesnipperd
• 100gram mix van noten en gedroogde vruchten, gehakt
• 100 gram paneermeel
• 1/2 tl cayennepeper
• Olijfolie
• zout, peper

Zo begin je:
Verwarm de oven op 180°C. Klop de eieren los, voeg de twee soorten kaas, gesnipperde ui, paneermeel, cayennepeper, zout, peper en de gehakte mix van noten en gedroogde vruchten toe.
Meng goed en giet er tot slot een scheutje olijfolie bij.
Voeg eventueel wat paneermeel bij als het mengsel te vochtig is.
Zet het mengsel koel.

En nu:
Rol de balletjes van het notenmengsel en bak ze in olijfolie (of gewoon plantaardige olie). Zet ze 10 min in de oven.

Als laatste:
Dien op met wat je wilt. Ik zou gaan voor een lekkere rijst met een nogal pikantere saus.
Past er heerlijk bij!
Smakelijk!

Tip: De paneermeel is uiterst belangrijk... Doe er niet teveel in, anders smaken ze wat droog... Maar als je er te weinig in doet, vallen ze in elkaar...

Goddelijke chocolade review: Tony's Chocolonely

Ik hou van chocolade. En ik heb er verschillende redenen ervoor: de smaak, de geur en de verschillende texturen.              Het liefst probeer ik alle soorten chocoladesmaken van de wereld uit.

Dit is de eerste reep die ik koop van het merk "Tony's Chocolonely".                       Toen de eerste chocoladereep in 2005 op de markt kwam, was dat al meteen een pijl in de roos.

De chocolade is namelijk 100% slaaf vrij en de winst gaat naar projecten voor arme boeren te steunen en slavernij tegen te gaan.

Maar nu over de smaak zelf...

Ik koos voor pure chocolade. Die eet ik het liefst bij een bakje aardbeien of tussen mijn cornflakes. 

Want zo pure chocolade eten vind ik te bitter.

Maar niets houd je daarom tegen om van deze chocoreep te genieten. 

Als je de verpakking rustig opent, lees je vanbinnen de hele geschiedenis van het merk.

Zo lees je dat het merk geen enkele seconde stilzit om slavernij en armoede tegen te gaan.

Nog meer redenen om (slaafvrije) chocolade te eten:

1. Chocolade bevat Endorfine. Een stof dat het "gelukshormoon" in onze hersenen aanwakkert. 
2. En pure chocolade is goed voor het hart en de nieren.

Zouden jullie deze chocolade proberen?

Zijn jullie ook fan van het merk Tony's Chocolonely?

Groetjes MuaMua Me!

 

Dit is liefde: Parfum Ibiza

Ik ga eerlijk zijn: ik ben verslaafd aan parfum.
Bij elk humeur van mij past er wel een nieuwe geur.
Als ik me relaxt wil voelen dan draag ik de rustige Dreamy parfum van de HEMA.
Bij mij hoeft niet alles duur te zijn.
Soms wordt je verliefd op de kleur, de geur en de smaak van iets.

Ik werd verliefd op de geur van "Ibiza, Eau de toilette" van de Zeeman.
Alle parfums bij de zeeman kosten amper €1,99.
Het Ibiza parfum ruikt naar een kamer, waarvan de bloemen van het behang bloeien.
En waarvan het fruit in de fruitschaal staat te wachten om opgegeten te worden.

Dit parfum ruikt naar een meisje, dat vrolijk uit haar cocon springt.
En dit parfum ruikt naar een vrouw, waarvan ze de schoonheid nooit verliest.
Zoals de geur van een parfum net even krachtig blijft als de dag dat het gekocht is.

 

Zouden jullie dit parfum kopen?

Zijn jullie ook verslaafd aan parfum?

 

Groetjes MuaMua Me!

P.S de foto heb ik zelf bedacht en gemaakt.

Het parfum ruikt fruitig en fris en ik dacht: ik maak een foto rond typische vrouwelijke dingen en het stilleven ervan.

Parfum, fruit en roze.

 

Parfum Ibiza
Te koop bij de Zeeman voor €1,99

Fotografen review

Hoi iedereen!

Ik heb fantastisch nieuws: ik heb weer een boel nieuwe fotografen ontdekt en ik ga ze vandaag reviewen.

Het leek me leuk om ze allemaal in één artikel te steken.

Sarah Moon

Alle kunstenaars zijn gewoonweg eigenzinnige mensen.

Sarah Moon, een Franse fotografe heeft een unieke stijl van portretfotografie.

Ik kan onmogelijk beschrijven hoe deze lugubere, maar toch vrij romantische foto's mij blijven inspireren voor andere dingen.

Ze zijn gewoon mooi.



Felix Cooper

Ik hou van Cooper zijn stijl.

Het zijn mooie modefoto's maar ik geef toe dat ik sommige iets te geposeerd vind en niet in altijd originele houdingen.

Dat zijn de meeste modefoto's maar dan heb ik zijn spontaan werk liever.







Mikael Jansson

Ik heb dit talent ontdekt in een gekochte Vogue Paris.

Zijn fotografie stijl is zo zacht...

Het straalt liefde uit...
Hij heeft onder andere de bekende Franse actrice Marion Cotillard gefotografeerd.

 



Zo komt er helaas weer een eind aan dit artikel.

Vonden jullie het een leuk artikel?

Welke fotograaf uit de 3 vonden jullie de beste?

Of welke foto trekt het meeste aan volgens jullie?

Groetjes MuaMuaMe!

Stripreeks review! "Levenslijnen" Frank Giroud

Beoordeling: *****/Uiterst subliem

Dit is toch een van de beste stripreeksen die ik ooit heb gelezen.
Ik lees alles. Letterlijk: thrillers, komedieverhalen, sprookjes, reclameborden, poëzie, horror, kranten en tijdschriften in vreemde talen.
Maar dit heeft me van alle kanten verast.

Het eerste deel van Levenslijnen begint als een typisch Bonie en Clyde verhaal. Maar niets is wat het lijkt.

Het speelt zich af in de jaren 80 van Texas. Ellen Baker, het hoofdpersonage werkt in de kantine bij haar op de campus om extra geld te verdienen voor haar familie en studies.

Ellen heeft namelijk vele soorten dromen waarvan één centraal staat: een veelzijdige en zelfstandige vrouw te worden.
Ze droomt van haar grote liefde Greg, met wie ze graag iets zou willen beginnen.
Helaas ziet Greg haar niet staan en kiest hij voor de wulpse en super vrijpostige Jane.

Ze zou alles doen voor Greg om hem te krijgen. Nu denken jullie vast: wat een melig verhaal is me dat zeg.... Bweeurk.
Maar dan komt er een versnelling in het verhaal wanneer Ellen een akkoord sluit met Greg.
Ze wilt haar lieve Greg nog eens zien in de garage waar hij werkt. Bij de ontmoeting luistert ze naar zijn ideeën en idealen.

Greg gaat helemaal niet akkoord met hoe de wereld in elkaar zit.
Hij wilt daarom wraak nemen op de autoriteiten en Ellen volgt hem in elke stap mee richting de pure waanzin.
Ze schrijven een plan uit om een bank te overvallen en Ellen negeert haar twijfels in Greg en zijn visie hoe de wereld van de wereld van morgen zal zijn.
De dag waar ze zo lang naar hebben gewerkt valt hun plan totaal in duigen.

Greg wordt neergeschoten door een politieman voor Ellen's ogen.
In  totale razernij schiet ze de politieman en een moeder op straat neer.
Ellen pleegt in een dramatische golf van woede, verdriet en angst een vluchtmisdrijf en rijd naar een verlaten magazijn vlak bij een kanaal.

Daar probeert ze te praten met Greg maar ontdekt ze dat hij morsdood is.
Het lijkt dan even een voorspelbare film met veel traantjes enz. maar het wordt dan pas interessant wanneer Ellen haar leven vastneemt en tegen zichzelf zegt wat ze ermee gaat doen. Want Ellen verhuist dan uit angst voor de doodstraf naar Engeland om daar een nieuw leven te beginnen.

Ze begint met vrijwilligerswerk en neemt alle soorten baantjes om een nieuw leven uit de grond te stampen.
Bij het opdienen in een pub wordt ze gecharmeerd door de slimme student Richard.
Ze krijgen een reuze liefdesrelatie.
Trouwen later op een van de Sheteilanden en krijgen dan twee uiterst mooie en slimme kinderen.

Dit lijkt op zo'n typisch "slechteriken worden helden" verhaal maar dat is pas het eerste deel.
Want later, als Ellen het in alles gemaakt heeft, wordt ze geconfronteerd met haar verleden.
In een bubbel van melancholie, angst en verwarring moet ze op een korte tijd beslissen wat ze ermee moet doen.

Ze reist naar de Sheteilanden om daar in haar vakantiehuis -volledig afgezonderd van de wereld- na te denken over haar verleden, haar leven nu en haar toekomst.

Ze moet harde keuzes maken. En elke keuze loopt zijn weg.
Zo vertakken haar levenslijnen tot één enkel plot.
Die zowel fataal als verassend kan zijn.

Elke strip zijn door andere auteurs gemaakt (behalve het eerste en het laatste deel) maar Frank Giroud werkt mee met elke auteur omdat het uit zijn idee voortkwam.
Ik vind dit persoonlijk een uiterst subliem en origineel idee.
Van alle strips die ik heb gelezen blijft dit toch wel de orgineelste.

Puik werk! Mijn favoriete strip is "de muur" van de auteurs Florent Germaine en Sebastien Goethals.
De tekeningen zijn zeer mooi en het scenario loopt zo goed in elkaar.

Van mij krijgt heel de stripreek een zeer mooie beoordeling.
Nog een laatste tip: lees het laatste deel echt als laatste.
Hoe nieuwsgierig u kunt zijn, als u dat leest, dan is heel de serie om zeep.

Want het beste is het einde.

Zouden jullie deze stripreeks lezen?

Wat vonden jullie van dit artikel?

Groetjes, MuaMuaMe!