Boek review: Paul Snoek - Verzamelde gedichten

***** Geniale geest. Dit is ware dichterskunst en taalvernieuwend...

Onlangs kreeg ik een boek cadeau van een fervent lezer. Het verbaast me dat ik over deze fantastische (en nog vaderlandse!) dichter nooit eerder heb gehoord. Zijn gedichten zijn van hoge taalkunst en bekt goed. Hij nieuwe woorden uit en laat de puzzel van poëzie kloppen maar tegelijk mysterieus maken. Je zou denken dat het al te moeilijk te begrijpen valt maar wees gerust; ook minder ervaren lezers zullen genieten van deze poëziekost. Hieronder een voorsmaakje.

Parkgedicht

In de vijver van de dag

zie ik grijsaards met wierookhaar

en kinderen met vogelogen

in zwijgende kinderwagens

Een willekeurige zwaan

wist met een witte spons

alle geluiden van de vijver

en zwemt door de wolken

Een speelgoedhelikopter

wandelt langs luchtpaden

naar de noordelijke

waterzuiden.

De meeste van Snoek zijn gedichten gaat over de natuur en de schoonheid ervan. Dan is het duidelijk dat hij daar er het meeste rust en zijn inspiratie vond. Ik kan mij al goed voorstellen hoe hij op een parkbankje naar de mensen, vogels en het water kijkt. Een ware aanrader en een pareltje om nooit te vergeten! 

Groeten MuaMua Me

Film review 'The Miracle Worker' (1962)

"Deze film mag misschien oud zijn, maar verdient toch een tikkeltje meer aandacht..."
****

Dit is de eerste keer dat ik een artikel schrijf over een film. Temeer omdat ik niet veel films zie. Ik heb meteen gekozen voor een oude film op basis van een waargebeurd verhaal en die dus meer aandacht verdient. Een vergeten pareltje dus. 

Het gaat over de lerares Annie Sullivan die wordt gevraagd om als nanny te dienen voor de kleine rebelse Helen Keller, een meisje dat doof en blind is geboren en daardoor geen enkele manier kan vinden om te communiceren met haar ouders. 

Haar ouders zien een enige 'weg' in communicatie door haar rot te verwennen. Zo denkt Helen dat ze alles kan krijgen wat ze maar wilt. Tot Annie de vicieuze cirkel wilt doorbreken en de harde commentaren die ze onder andere die ze onder andere van vader Keller krijgt compleet platwalst. 

Ze heeft nu eenmaal doel: Helen leren communiceren. Of dat met de harde aanpak moet gebeuren of niet. Zo wilt Helen met een pop spelen en pakt Annie die af. "Everything has a name!" Zei Annie en Helen krijgt de dingen alleen als ze het woord ervan kent. 

Niets loopt op welletjes en beide laten zich van hun sterkste kant zien (onder andere serieuze vechtpartijen), hoewel Helen langzaam aan begint te snappen dat haar oppas haar iets wil bijbrengen. En ook Annie leert veel van Helen. Een pracht van een film. Een film die misschien wel oud mag zijn, maar toch juist net iets meer aandacht verdient.

Groetjes MuaMuaMe en hopelijk  veel kijkplezier ;^)

Geweldig boek! "Beest in bed" van Marita de Sterck Review

Dit boek is geweldig! De geniale mix tussen thriller, sprookjes, geschiedenis en erotiek. *****

Haha! Hier had ik al lange tijd zo'n zin om een review over te schrijven. Om te beginnen: het is geen Vlaamse variant van de Kamasutra standjes of de geschiedenis van porno. Wel de geschiedenis van volkssprookjes. 

Marita de Sterck, een antropologe, heeft tot de bodem gegraven om de originele versies te weten achterhalen. Eeuwen geleden waren sprookjes helemaal niet bedoeld voor het slapengaan en ons te laten wegdromen van het mooie sprookjesland. Ze waren bedoeld voor (jong) volwassenen te behoeden voor het kwaad in de wereld. 

Vooral jonge meisjes vallen telkens ten prooi aan de schurken in verhalen. Denk aan Roodkapje, Blauwbaard, de boze stiefmoeder enz... De echte hoofdpersonages hebben nog pittigere karakters dan je zou denken! Zo is Roodkapje geen klein meisje maar een vol rijpe tiener die het niet ziet zitten om koekjes, wijn en medicijnen naar haar lieve onschuldige oma te brengen. Ze komt de boze wolf tegen en wijkt af van het goede pad. 

De wolf heeft dan alle tijd om bij haar oma thuis letterlijk een waar bloedbad aan te richten. Roodkapje komt dan thuis en ziet de wolf aan voor de oma. Maar na verloop van tijd krijgt ze het besef dat er iets niet pluis is. 

Eigenlijk is dit verhaal niet veel veranderd door de tijd juist op een paar pikante, bloederige en thrillerachtige details na. De negen echte volkssprookjes die Marita de Sterck in dit boek vertelt zijn: Doornroosjes, Roodkapje, Rapunzel, Sneeuwwitje, Ezelvel, Koning Varken, De Kikkerkoning, Blauwbaard en Assepoester. 

Achteraan in het boek geeft De Sterck uitleg waar ze al die info vandaan heeft. Hoe het door de tijd is geëvolueerd, welke lessen er allemaal in voorkomen en de vergelijkingen met sprookjes uit andere landen en de sprookjes van nu. Sprookjes zullen altijd bestaan, voor jong en oud. Daarom is dit boek ook zo leuk om te lezen 😉. Al raad ik wel af om het voor te lezen aan jongere kinderen met een gevoelige ziel.                                                                                                                                                                                   

Nog leuk om te weten: het hele boek is geïllustreerd met prenten van Jonas Thys. Ik vind ze persoonlijk prachtig om te zien (zie voorbeeld hier rechtboven).                                                                                                                                                                                                                          

Te koop online (b.v bij Bol.com).

Groetjes Mua!✋

Lievelings fotografen reeks. 1/10 Nu: Carlijn Jacobs

Carlijn Jacobs is een Hollandse fotografe en werkt onder ander voor VOGUE, Wonderland Magazine, FOAM Photography Museum Amsterdam en nog veel meer. Ik hou van haar surrealistische meisjesachtige stijl. Carlijn fotografeert uit verschillende hoeken en zoekt altijd naar de juiste combinatie tussen achtergrond en het model, waaruit toch telkens het model charmant lijkt uit te springen. Liggend, staand op een stoel of eender welke positie, zij weet je met haar foto's te charmeren. 
Ze geeft zelf toe dat haar model bijna lijkt te verdwijnen in de achtergrond. 'Ze lijkt bijna een buitenaards wezen in een setting die ze niet helemaal begrijpt'.
En toch heeft ze naar mijn mening altijd iets vrouwelijks en intrigerend. 

Dit was mijn favoriete fotografe deel 1.

Vele lieve groetjes MuaMua Me ;) 

Graphic Novel Review "Woekeraar" van Pieter Coudyzer

***
Het hoofdpersonage is zo gevoelig op de huid beschreven dat je gaat beginnen nadenken over jezelf

Dit is volgens mij de zieligste strip ooit die ik heb gelezen. Het gaat over een man die verteld over zijn memoires. Hoe hij als kind een buitenbeentje was en keer op keer de deur voor zijn neus kreeg. Daarbovenop krijgt hij nog een bizarre ziekte die van hem langzaamaan in een halve boom verandert. Als hij op een dag met een zeer rottige streek van zijn klas te maken krijgt besluit hij weg te lopen en komt tot een ontdekking hoe in harmonie hij kan zijn met de natuur. Vanaf dan groeien er bladeren op zijn handpalmen en veranderen zijn vingers in takken. Niet alleen zijn lichaam verandert, maar ook hijzelf. Hij begint meer en meer geslotener te worden en de striptekenaar geeft je de kans om in zijn hoofd te kijken doordat alles uit zijn perspectief wordt bekeken.

Naar mijn mening is dit zeker geen slechte strip, maar het moderne sprookje over de drang naar eenzaamheid doet je toch een paar keer over jezelf nadenken.
De tekenstijl is fantastisch mooi en ligt zo gevoelig.

Nog een leuk weetje: Coudyzer tekent niet alleen strips, hij maakt ook animatiefilms. Zie hieronder een voorbeeldje van "Beast!"
Een animatiefilm over vriendschap en (een veelvoorkomend thema) eenzaamheid.

Graphic Novel review: Het paradijs verloren - Pablo Auladell

*****Deze strip behoord tot de klassiekers in de Graphic Novel cultuur

Dit is ongetwijfeld één van de beste Graphic Novels die ik ooit heb gelezen. De Spaanse auteur Pablo Auladell noemt zijn meesterwerk een strip, maar ik vind het -qua literatuur en karakteristieke tekenstijl- een buitengewoon goede Graphic Novel. 

Iedereen kent het verhaal van Adam en Eva. Hoe ze elkaar vinden in Eden, de tuin en het paradijs op aarde. Hoe Eva wordt misleid door de slang, die haar weet te overhalen om toch een hap te nemen van die zoetsappige appel die volgens hem geen enkel kwaad bezit. En Adam, die uit liefde voor Eva, dezelfde fout begaat. 

Het hele verhaal is gebaseerd op een meer dan gedicht van de britse auteur John Milton. John Milton hield evenveel van schrijven als Pablo Auladell van tekenen (meer dan 10.000 versen!) en de Graphic Novel zelf 316 pagina's. 

Het begint met hoe Satan weigert vernederend in de ellende te zitten en besluit om een leger van verloren engelen bijeen te sprokkelen voor zijn paleis te bouwen. Oorspronkelijk heette hij Lucifer, maar was hij door zijn hebzucht naar macht helemaal naar de hel gezwierd en kreeg hij een nieuwe naam: Satan. "Want waarom zou ik onderdaan zijn in de hemel, als ik ook heerser kan zijn in de hel?" is zijn mentaliteit. Auladell tekent met liefde zijn personages op papier. Goed of slecht, je gaat van ze houden. Zo zijn Adam en Eva zo kwetsbaar, dat je wordt vertederd door hun herkenbare fouten en sterktes.

Hij wisselt af met zachte en donkere kleuren. Terwijl de hel , waaruit Satan is opgestaan om zich te wreken op god, zwart is gekleurd met houtskool, bezit de hemel zachtere tinten als lichtblauw-geel en -uiteraard- hemels wit. Elke prent is een kunstwerkje waarvan je je ogen moeilijk kunt loslaten. Laat je dus zeker niet weerhouden van de dikte, want dit is ongetwijfeld een klassieker in Graphic Novel cultuur.

Groetjes, MuaMua Me ;)

Boekreview "Web van Inkt" Cornelia Funke

Web van Inkt *** Die langdradige stukken doet je vaak 'remmen' bij het lezen

Heerlijk als je een boek dat meer dan 600 pagina's dik is uit hebt! Het is dus een fabeltje dat dikke boeken meestal voor volwassenen zijn.
In dit deel is Meggie zodanig onder de indruk van het boek Hart van inkt dat ze een uiterst gevaarlijk besluit neemt: ze leest zichzelf in het boek. Papa Mo, Mama Resa, tante Elinor en voorlezer Darius zijn kapot van verdriet. Mo besluit om nooit meer voor te lezen en om nooit meer iets met dat 'vervloekte' boek te maken te hebben. Voor dat laatste komt er snel verandering wanneer er een wel heel bijzondere meute voor hun deur komt te staan. Basta, Mortola, Platneus en dan de über blaaskaak van een Orpheus, met zijn kwijlende hond. 
Orpheus leest op bevel van Mortola iedereen naar de wereld van inkt en vanaf daar begint opnieuw de ellende.
De personages in de trilogie van inkt blijven hoe dan ook kleurrijk.
Maar de stukken waarin de de schrijfster meer belang hecht aan minuscule details hecht doet je remmen bij het lezen. Waarom hoeven we tot in de details te weten hoe de werkkamer eruit zien van een boekbinder? Allemaal mooi beschreven, dat wel, maar gewoon inkorten.
Voor mij is Web Van Inkt een minder goede opvolger van Hart Van Inkt. 

Winkel Review; Equivalenza, het paradijs voor parfumfanaten.

Beste Parfumfanaten, 

ik heb groot en heerlijk nieuws: er bestaat een winkel waar je parfum voor de helft goedkoper en met dezelfde kwaliteit kunt kopen! Je kunt parfum in zijn originele flesje in de parfumerie kopen, maar de goedkopere oplossing is Equivalenza. Een bedrijf oorspronkelijk uit Spanje dat de massaproducties en transport van gepersonaliseerde flesjes wilt stoppen of tenminste verminderen. 

Hoe doen ze dat?
Bij hen telt het alleen maar om de geur. 

Je betaalt in feite in een winkel voor het flesje en alles errond meer dan voor de parfumgeur. Commercials, daar betaal je ook voor... En je wordt toch verliefd op de inhoud, waarom zou je er dan €60 aan uitgegeven als je het ergens anders de helft goedkoper kan kopen? Bij Equivalenza kan dat. Zeg welke parfum je lekker vind en zij geven het je met plezier. Zo heb je Paco Rabanne Olympea voor minder dan €15! Elk parfum daar heeft in plaats van een gepersonaliseerd flesje een nummer aan dezelfde buitenkant.

Te vinden in:
De Donkersteeg 24, 9000 Gent
Bruul 9, 2800 Mechelen
Steenpoort 5, 8500 Kortrijk

Goed voor:
*Parfumfanaten
*Milieu mensen
*Mensen die goedkoper willen leven

Boek review "Trapped" (Nederlandstalig nu)

Een geweldig verhaal voor jonge tieners en kinderen die houden van griezelen, maar laat sommige clichés maar achterwege. ***



In het begin van het boek Trapped neig je naar de film The Breakfast Club maar het is alles behalve zeemzoet en vrolijk. De schrijver Robert Lawrence Stine heeft zo'n hele reeks, genaamd de Fear Street.

 

In feite zijn het nog toffe boeken (meestal in pockets verkrijgbaar) voor kinderen en jonge pubers die houden van lekker griezelen. Misschien heeft Stine dit boek toch gebaseerd op enkele films, omdat het zodanig filmisch is geschreven dat je twijfelt 'heb ik nu de film gezien of is het gewoon een papje van clichés'.

Het verhaal gaat over een groepje tieners dat een namiddag moet nablijven op school. Elk hebben ze zo hun geheimen, karakter en streken. Wanneer ze besluiten om het klaslokaal stiekem eens te verlaten (zonder dat hun norse leraar erachter komt) komen ze een geheime deur tegen die leid naar de schoolkelders. 

Vanaf daar gaat het balletje rollen en komt de hele bende in een ware nachtmerrie terecht. Bij het laten ontploffen van een slecht gemetselde muur raast er door de keldergangen een rode mist, die ervoor zorgt dat het verhaal veranderd in een tienerslachtpartij. Dit boek is op zich nog tof om te lezen en verdiend daarom een goede score, maar is -buiten het ongelofelijk gruwelijke einde- niet verassend.

Het doet me eerder denken aan de horror variant van de zeemzoete tienerkomedie uit 1985, The Breakfastclub.