Meme van de dag 3#: Please, love the blobfish

 

💗🐟💗

Boek review: Een man alleen (A single man) - Christopher Isherwood

9/10 Isherwood beschreef in één verhaal de schoonheid van al wat taboe en onzichtbaar was (en nog steeds is).

Hi lieverds!  ✋

Heb juist weer een fantastisch boek uit! Was dit boek niet verfilmd geweest door Tom Ford, dan was de kans groot dat hij gedoemd was om vergeten te worden. 

Een man alleen (beter bekend als A single man) van Christopher Isherwood. Het gaat over een man, George genaamd, die kampt met de rouw van een verboden liefde. In de jaren zestig was homoseksualiteit uit de boze. Het boek is in korte maar krachtige zinnen beschreven en beschrijft een beleefd maar gefrustreerd figuur die in een hokje van de ideale man wordt gepropt. Rijk, slim, van goede komaf en een mooi huis. 

Maar zijn geheim komt zachtjes aan het licht. Tegelijkertijd trekken er amper mensen iets van zijn verdriet aan. Reden genoeg om definitief één besluit te nemen. 

Maar dan kruisen er mensen die even grote buitenbeentjes zijn als hem. Zijn beste vriendin Charlotte, die redelijk labiel uit de hoek kan komen en de aantrekkelijke student Kenny, die de ondeugende randen van het leven niet schuwt. Zij twee kleuren langzaamaan weer zijn grijze schone schijn bestaan en trekken hem steeds meer  uit het verleden. Want daar zat hij vaak al sluimerend vast met de man van wie hij het meest hield, Jim. 

Het is een redelijk dun boek, leuk voor op de trein nadat je van een beker koffie nipt terwijl je uit het raam staart en droomt van die broeierige jaren 60 sfeer van Los Angeles. Ik heb al eens eerder een artikel geschreven over de filmmuziek van de verfilming. De film doet het boek grote eer aan. 

Colling Firth speelt de eenzame George fantastische. Hetzelfde kan ik zeggen over het acteerwerk van top actrice Julianne Moore die de rol van Charlotte speelt. Maar ik was het meest overdonderd door de filmmuziek van Abel korzeniowsky. 

Van mij krijgt dit boek een hoge score! Hierboven zie je een foto van Christopher Isherwood.

Groetjes,

Mua✋

Meme van de dag 2# Fernando Botero's Mona Lisa is choco-alcocholic

 

🍫💝🍫💝🍫

Speech van Mohamed El Bachiri over de Jihad van liefde - levenswijsheid die iedereen kan gebruiken.

Op 22 Maart 2016 werden er twee verschillende aanslagen gepleegd. Eerst om 7u58 in Brussels Airport, later om 9u11 in de metro van Maalbeek. Tijdens de aanslag op de metro van Maalbeek stierf Loubna Lafquiri, het enige moslimslachtoffer. Haar man, Mohamed El Bachiri, schreef twee boeken ter nagedachtenis aan zijn vrouw. Hij schreef over de liefde voor zijn vrouw en de liefde die de kinderen voor haar voelen. Hij schreef over zijn liefde voor zijn geloof en het al even grote respect voor de mensheid die hij voelt. Zelf heb ik zijn boeken nog niet gelezen. Staat nog op mijn leeslijst.

Ondanks de wrok die hij voelt voor het onrechtvaardige verlies van zijn geliefde is het niet zijn bedoeling om haat te zaaien. Deze man wilt zijn verhaal vertellen en zijn wijsheid doorgeven en reikt daarmee lezers een geschenk aan. "Wees bescheiden in je geloof en zoek de grootsheid in de mens" is één van zijn nagel op de kop uitspraken. 

Hij werd pas echt bekend op 22 December 2016 bij de iconische speech over Een Jihad van liefde in De Afspraak op VRT.

Ik sluit me ook liever aan bij zijn kamp. Want wie vredelievende maatschappij wilt, moet een multiculturele samenleving kunnen aanvaarden.

Wat vinden jullie van zijn levenswijsheid?

Zouden jullie zijn boeken lezen?

Groetjes, 

Andrea

Meme van de dag 1#: Get a job

 

Film review - J'ai perdu mon corps (2019) + trailer

Jai perdu mon corps: ***** Magnifieke film

Hi iedereen!

Ik heb zojuist de film Jai perdu mon corps gezien en kan nu alleen euforisch spreken over deze poëtische cinemaparel. 

Het hoofdpersonage in dit verhaal is Naoufel, een begaafde jongen met een passie voor muziek, die door een auto ongeluk van een sprookjesbestaan langzaamaan wegzinkt in de rauwe realiteit van iemand die machteloos staat. Het pleeggezin waarin hij opgroeit is koud, bikkelhard en heeft een erg verwassen levensstijl. De oudere pleegbroer is echt verschrikkelijk arrogant en vulgair. Naoufel leeft onder zijn juk en andere personages in dit romantische maar tegelijk rauwe verhaal.

Juist op het moment dat het allemaal niet meer zoveel uitmaakt voor hem, komt Gabrielle. Zij is wilt liever onafhankelijk zijn dan een kuddedier in de maatschappij. Samen delen ze de passie voor het ritme van de sneeuw, de stilte en de schoonheid van eenvoud.

Tegelijk is er in Parijs een eenzame hand op zoek naar zijn lichaam. Hij zwerft door smerige wijken en kleine paradijzen tot hij het lichaam vindt waar hij aan toebehoord. 

Zij drie vormen samen de rode draad van het verhaal. Een verhaal die de hardheid van het vergaan en afscheid nemen laat zien, maar ook niet teveel rond de pot draait door ook aandacht te schenken aan zwarte humor en poëzie van topklasse.

Groeten MuaMua Me

Filmreview Amy (1981) + Trailer

Lang geleden dat ik deze film gezien heb eigenlijk. Ik ben één van de weinige jongeren die zich kostelijk amuseert met zeer oude films. Tussendoor: ik ben vandaag trouwens 23 geworden.😁 Hoera.😎 Maar terug naar de review: deze film is niet zo oud als andere films die ik heb beoordeeld. De film Amy (nee, het gaat niet over onze geliefde Britse Jazz legende) komt uit 1981. 

Het is 1913. Amy Medford (Jenny Augutter) besluit om haar saaie leventje als echtgenote die continu in de schaduw van haar man staat voorgoed achter zich te laten. Hun huwelijk was ijskoud en haar man Elliot (Chris Robinson) was cynisch, nukkig en koel. Het was niet zo dat hij haar haatte laat staan enig agressie naar haar toe toonde. Het was een man die uit plichtsgevoel door de tradities van toen trouwde en een kind bij haar verwekte. En daar zou het ook voor hem stoppen als hun huwelijk geen andere wending nam. Want een tragische gebeurtenis sloeg in hun schone schijn bestaan in als een bom. Amy besluit om les te geven aan dove kinderen in de landelijke Apalachian Mountains. 

Eerst word ze met haar nieuwe inzichten en gebruiken heel nukkig onthaald. Ze stellen vragen bij de mysterieuze vrouw die de kinderen niet meer wil verstoppen voor de wereld. Amy leert hen praten en zich zo te wapenen tegen alle veroordelen. De school boekt hogere resultaten en verwerft meer bekendheid, tot grote jaloezie van andere leraren... In de uitgestrekte woeste schoonheid van de Apalachian Mountains ontdekt Amy een nieuwe liefde, de plaatselijke arts Dr. Ben Corcoran (Barry Newman). Alles lijkt een sprookje, niet wetend dat haar man ondertussen als een bezetene haar achterna zit. En elke dag moet ze tegen alle veroordelen van de onwetende plaatselijke bewoners en leraren knokken om toch nog dat plekje vrijheid te krijgen die ze verdiend als vrouw.

Waarom is deze Disney film geen beroemde kaskraker?😕 Het is weer zo'n cinemapareltje dat op de achtergrond leeft, misschien in het onderste schap van een verlaten videotheek of maakt het een 'telkens doorgegeven maar nooit bekeken' reis mee.

Ik vond deze film vooral zo leuk omdat het zo menselijk is. Er zijn geen bad guys in deze film. Zelfs de school die aanvankelijk haar eerst aan de kant schoof is niet slecht, omdat ze bang waren de bezorgde macht over hun dierbare kinderen te verliezen. In hun onwetendheid kwetsten ze haar met het idee dat hun waarheid de enige waarheid was. 

Haar man is ook niet slecht. Hij was verbitterd vanwege de rol die hij moest onderhouden als echtgenoot. Het verhaal speelt zich tenslotte af in 1913. Hij voelde zich een mislukkeling toen zijn vrouw hem verliet. 

Een verhaal waar je empathie begint te krijgen voor iedereen lijkt mij bijzonder moeilijk om te schrijven. 

Een geweldige film dus!👍 Pak een bakje popcorn erbij en geniet!

Groetjes,

Mua!

C is for Noir - Old June

C is for Noir is geboren uit de ontmoeting tussen Chloé en Hugo, een duo uit Zuid-Frankrijk dat zich nu heeft gevestigd in Brussel. Hun muziek is een mix van beats en melancholie die het hart ingaat. Vooral in de sluier van de nacht volgens hen. Ondanks de duisternis slagen ze erin een weg te vinden om tot die fantastische mix te komen. 

'Hun muziek is een show voor je oren, die je direct in hun donkere en unieke universum zal storten' zegt de website My Court Circuit. Een (start)platform voor (jonge) artiesten. Ook heb je een overzicht van allerlei concerten, festivals en onder meer.

Normaal gesproken hou ik niet zo van techno en housemuziek. Maar dit kan me zeker bekoren.☺❤

Ze zijn in hun begincarrière. Met deze post maak ik toch een beetje reclame want ze zijn echt goed. Geniet van het nummer Old June, mijn favoriete nummer van hun.

Groetjes

Mua✋

Boek review: Alle remmen los - Jan Verheyen

Hi iedereen!✋                  Vooral écht goor maar zo plezant om te lezen! ****

Vandaag heb ik het boek Alle remmen los! van Jan Verheyen gekocht. Ik moet zeggen: het smaakt me goed. ☺

Hij vertelt op een smakelijke over de filmgeschiedenis. Vooral over de al dan niet zo smakelijkste films. Van gore slasher horror, over (bijna) pornografische cinema taboes tot de allergrootste creaties die in de bioscoopzalen zijn verschenen. De meeste ietwat onsmakelijke films die hij beschrijft zijn ook naar de achtergrond geschoven door de gruwel en omdat de tijdsgeest van toen er waarschijnlijk nog niet klaar voor was. Hij haalt ze naar boven en vertelt (met volle passie voor films) over de geschiedenis van de gruwelijkste en ook een beetje over de meest gewaardeerde films die ooit op het grote witte doek zijn verschenen. Het boek krijgt op de voorkant daarom niet voor niets het korte begeleide tekstje: Een afdaling in de riolen van de PULPCINEMA uit de wilde jaren 70.

Zelf kijk ik niet naar horrorfilms of van die zeemzoete Hollywoodsprookjes. Ik speel liever horrorgames  en lees ook boeken van dat genre. Als ik naar een horrorfilm kijk, dan wil ik een film zonder al te veel bloed dat in het rondspuit en van dat gore gedoe. De Amerikaanse versie van The ring in 2002 vond ik erg leuk om te zien. Het was meer een griezelige thriller dan een horrorfilm vond ik zelf. Hoewel, de twisted faces vond ik wel behoorlijk eng.😬 Naomi Watts speelt perfect haar rol als alleenstaande moeder die een vreemde cassette krijgt waarna je bij het bekijken ervan een telefoontje krijgt dat je nog maar 7 dagen te leven hebt. Wat daarna volgt is een race tegen de klok natuurlijk om de dood te slim af te zijn. The ring staat helaas niet in het boek. 

Terug naar het Alle remmen los!: het boek vertelt niet alleen over de geschiedenis van de goorste films zoals ik al zei, maar ook over films als Titanic, Dr. Zhivago, 12 years a slave, enz...

Ik ben er nog maar pas in begonnen maar kan nu al vol lof spreken over Verheyen zijn soepele manier van taalgebruik als hij vertelt. Hij brand van enthousiasme. Aanstekelijk bijna! 

Zouden jullie dit boek lezen?😉

Groetjes Mua!

10 Things TEENS Must Do To Level Up In Life! - Tips van etiquette goeroe Anna Bey

Een jaar geleden zocht ik naar een school die etiquette lessen gaven. Ik werk als verkoopster en dat betekent dus dat ik elke dag met verschillende mensen in contact kom. Ik wil alles leren rond de goede omgang met mensen. Tuurlijk kan ik verbaal goed met ze overweg, maar je kunt altijd maar bijleren. 

In elke cultuur is de etiquette trouwens anders. In het Oosten kennen ze andere regels dan in het westen. Tijdens sushi eten bijvoorbeeld mag je nooit een rijstgerecht zoals maki of nigiri doppen in de in de sojasaus. 

Het filmpje hierboven gaat niet over de etiquette van het Oosten maar over Anna Bey haar tips aan jongeren om succesvol te worden in het leven later. Vele jongeren zullen dit filmpje niet meteen willen opzoeken. Maar ze heeft in alle opzichten wel gelijk. De beste weg om succesvol te zijn ligt vooral bij de keuzes die je maakt als je jong bent. 

Een korte overzicht van haar tips:

• Haar nummer één tip is: geniet zo lang mogelijk van je kind en tiener zijn. Je bent het maar één keer. Geniet op dat moment van de dingen waar je later niets aan hebt.

• Studeer zo hard als je kan en geraak in de beste scholen. Nu, Anna Bey is van Engeland. Daar heb je nu jammer genoeg een klassensysteem. Als je rijk bent maak je meer kans op een prestigieuze school dan een doorsnee burger laat staan iemand die in de onderklasse leeft. Maar blijf volharden in studeren en studeer iets dat je graag doet. 

• Meisjes lopen niet achter jongens aan. De jongens horen achter de meisjes aan te lopen, want het meisje is de hoofdprijs. Persoonlijk neem ik deze klassieke regel niet zo mee in mijn manier van doen. Als je iemand graag ziet kun je hem dat best tonen. Of je nu een meisje bent of niet. Maar inderdaad niet erachteraan huppelen als het weinig uithaalt.

• Volg lessen in etiquette. Hier in België heb je niet zo veel etiquette scholen als in Engeland, maar ze zijn er wel.

• Hier spreekt ze ook uit haar ervaringen van het klassensysteem in Engeland: probeer vrienden te worden met je leeftijdsgenoten (van je school) die uit een hoger klassensysteem komen. Op die manier infiltreer je steeds meer in de succesvollere wereld. Je kijkt en leert hoe men zich gedraagt op niveau om succesvol te blijven. Het klinkt ontzettend snobachtig en zelfs nogal kieskeurig. Je vrienden kies je inderdaad zelf, maar deze tip zet je toch aan het nadenken.

• Volg altijd je eigen weg en laat je niet bekritiseren! Deze is een klassieker en je hebt tieners die deze volledig in zijn acht nemen en je hebt er die volledig meegaan met hun leeftijdsgenoten. Er is geen enkele leerschool waar je dit precies kunt leren. Zij geeft enkele tips, maar het is aan jou om zelf naar een methode op zoek te gaan. Het leven is de beste school.

• Probeer de kennis van je lessen in school te onthouden. Het is lang geleden maar hou de interessantste taken bij. Deze kunnen van pas komen tijdens conversaties, je attitude, enz... 

• Een hobby is ook belangrijk en dat hebben de meeste mensen ook. Waarom is dit zo interessant en goed om te hebben? Je komt met verschillende mensen in contact en als je je bevind in de juiste klasse (daar spreekt ze weer over het klassensysteem) dan ontmoet je ook mensen van een hogere klasse. Je infiltreert en een hobby maakt je ook interessanter. Misschien creëer je zo een passie? Mijn hobby's waren als tiener lezen, tekenen en handwerken. 

• 
  Leer zo veel mogelijk talen. Zo breid je je netwerk uit. Je kan makkelijker met mensen van totaal andere culturen overweg want hoe beter je verbaal bent, hoe mindere barrières er zijn in de omgang met elkaar. Bey heeft vooral een voorkeur voor het leren van Frans. Ze vind het een heel gunstige en welvarende taal. Toch wel de meest gebruikte taal in de etiquette.   

• Als je jong bent is reizen toch wel de beste manier om zoveel mogelijk kennis te vergaren van andere culturen. En dus verschillende soorten etiquette en de manieren om in die culturen succesvol over te komen. Je kennis breid alsmaar uit en je vordert in het kopiëren van goede manieren.

Lijst met etiquette scholen

Ik sprak in het begin van de post over de etiquettescholen in België. Ook al zijn ze in hun minderheid, ze zijn er wel. Onder andere The Finishing School van Valerie van Dycke en De Ettiquetterie van Brigitte Balfoort. Bij The Finishing School kun je workshops boeken, voor zowel kinderen, scholen, bedrijven als vrienden. De Ettiquetterie is in Brugge. Je hebt ook scholen die in specifieke doelen gespecialiseerd zijn. De school Etiquette Wines in Brussel bijvoorbeeld waar je alles leert rond wijnen. De wijnschool grenst aan het Zoniënwoud en heeft volgens de recensies een mooi uitzicht van het terras. 

Verder kun je etiquette leren in hotel scholen. Als butler bijvoorbeeld. Sommige scholen geven workshops en trainingen voor bedrijven, kinderen, dames, enz... De butlerschool Butler & Hospitality in Nederland geeft een ruime keus aan mogelijkheden. Ook Bey heeft een eigen school. En het grootste voordeel is: het is online. De school is in het Engels maar zo geeft ze je de volledige kennis mee. Kijk verder op haar website. Daar staat alle info. Je kunt je ook inschrijven voor een nieuwsbrief en dan ontvang je tips en tricks voor een high-class lady te worden.

Verder zou ik zeker zeggen: hou haar kanaal in de gaten.

Heb je een YT kanaal, abonneer dan.

Deel dit en bekijk haar video's. Zij leert je hoe je echt indruk moet maken en grote stappen zet met kleine aanpassingen.

Groetjes 

Mua!

Film review: Brussels By Night (1983)+ trailer

Hi iedereen!✋

Ik heb weer zo'n zin om een film te reviewen.😀 Jullie kennen mij als iemand die alternatieve en vergeten films uit de oude doos haalt. Dit is zo eentje. Een Vlaamse topparel uit de cinemazalen die nu onder het stof ligt. Dat vind ik zo jammer weer. Want het scenario is goed opgebouwd en er zitten ook topacteurs in.

Wat centraal staat is de jonge veertiger Max, die ronddoolt in Brussel en alles wat hij tegenkomt tot pulp wilt slaan. De hele film door probeert hij zoveel mogelijk gebruik te maken van een telefoon ondanks dat hij nooit ook maar enig antwoord terugkrijgt. Hij ontmoet de charmante Alice in het Brusselse nachtleven. Alice is echter ook naïef en een beetje vlinderachtig. Ze ziet niet in dat Max met een depressie kampt en daardoor voor hem niets meer iets uitmaakt. Hij is totaal los en laat een spoor van vernieling, haat en moord achter zich. Maar dat maakt voor hem allemaal niets uit. Het enige wat voor hem uitmaakt is degene die de telefoon zou moeten opnemen als hij belt. Echter... Als die persoon nog bestaat. 

Brussels by Night is bikkelhard maar van een staaltje kwaliteit. Je wordt terug meegezogen de losse jaren 80. Wij kennen  het beeld van de eighties als de tijd van de glitter, de stijlvolle dansvloeren en de felgekleurde aorobic pakskes. Maar in deze film wordt alles tot in de kleinste details gitzwart gekleurd.

De film is vooral gefilmd bij het Brusselse nachtleven. Hij laat de diepste en donkerste momenten van een depressie zien en geeft de vraag 'waartoe is een mens in staat als die zijn moralen verliest en de grip op de realiteit kwijtraakt?' 

Brussels by Night is genoemd naar een nummer van Raymond van het Groenewoud. Hij heeft ook de muziek gecomponeerd.

Zouden jullie deze film kijken?

Groetjes 

Mua!

Cultuurdomein: Mooiste Eilanden

Hi allemaal! ✋

Check zeker de blog Cultuurdomein! Cultuurdomein.blogspot.com

Zij plaatst allemaal te gekke dingen rond reizen, kunst, lezen, enz...

Cultuurdomein: Mooiste Eilanden blogt: 

Ambergris Caye (Belize) is voor het tweede jaar op rij gekozen tot mooiste eiland van de wereld. Ambergris Caye werd in een lijst van meer dan honderd eilanden op Tripadvisor het best beoordeeld. De ranglijst is gebaseerd op de beoordelingen en recensies van attracties, hotels en restaurants. Het eiland van Belize wordt geprezen, omdat het reizigers de perfecte mix van moderne gemakken en ongerepte natuur biedt.

De mooiste eilanden ter wereld
1. Ambergris Caye, Belize
2. Providenciales, Turks- en Caicoseilanden
3. Bora Bora, Frans Polynesie
4. Marco Island, Florida, Verenigde Staten
5. Lewis and Harris, Buiten-Hebriden, Schotland
6. Naxos, Griekenland
7. Aitutaki, Cook Eilanden
8. Nosy Be, Madagaskar
9. Paaseiland, Chili
10. Ko Tao, Thailand

Zoals uit bovenstaand lijstje al blijkt, is het Schotse eiland Lewis and Harris het best beoordeelde eiland van Europa. Volgens de beoordeling is een bezoek aan het eiland alsof je een Schots sprookje binnenstapt.

Niet verrassend is dat de top 10 van mooiste Europese eilanden wordt gedomineerd door de Griekse. Naxos is met een tweede stek het mooiste Griekse eiland.

De mooiste eilanden van Europa
1. Lewis and Harris, Buiten-Hebriden, Schotland
2. Naxos, Griekenland
3. Gozo, Malta
4. Mainland, Orkney-Eilanden, Schotland
5. Milos, Griekenland
6. Kefalonia, Griekenland
7. Santorini, Griekenland
8. Capri, Italie
9. Mull, Binnen-Hebriden, Schotland
10. Paros, Griekenland

(Emotionele rechtszaak in Amerika) Judge Greets Classmate Leaving Jail After Recognizing Him in Court

Ik kijk graag naar programma's over rechtszaken en volg ook soms buitenlands nieuws. Sommige rechtszaken blijven echter wel bij me hangen. 

Zoals de rechtszaak van Arthur Booth, een man die inbraak, grote diefstal, vluchtmisdrijf en verzet bij arrestatie op zijn geweten heeft. Als hij tijdens zijn proces geconfronteerd word met de rechter Mindy Glazer, tevens een vriendin van in zijn jeugd, stort hij emotioneel in. Op het einde van het proces wenst ze hem na zijn gevangenschap een wettig en beter leven toe. 

Het verhaal krijgt ook een happy ending: na zijn straf uit te hebben gezeten van 10 maanden bouwde hij inderdaad een beter leven op. Hij bedankte zijn oude klasgenote Mindy als ze hem stond op te wachten voor hem te feliciteren.

Hier word de wereld toch beter van? 

Die rechter is geweldig. 👏❤

4 keer boekreview - poëzie bundels

Hallo iedereen! <3✋

Nog eens op zo'n korte tijd een review. Tijdens die Lockdown heb ik geweldig veel leesvoer aangeschaft en dat vraagt om te reviewen! 

Ik wil alvast begin met twee oudere dichtbundels die jammer genoeg naar de achtergrond zijn gesukkeld. 😔

• Het uur van de wolf - Antoon Van den Braembussche

Ik dacht eerst dat het een spookverhaal was vanwege de titel en het macaber plaatje op de cover. (Het blijkt dan een zwart wit foto van een vrouw te zijn van waar de helft van haar gezicht bedekt is met haren.) De gedichten zijn duister en soms Christelijk gekleurd. Misschien was het voor de schrijver ook gewoon leuk om over God te dichten omdat je je bij God zelf een beeld kunt schetsen. Daarvoor hoeft geloof er niet perse aan vast te hangen. 

Ze zijn gevoelig en teder de gedichten. De dichter gebruikt ook vaak de biologie van het menselijk lichaam als inspiratiebron. Hij vertelt in vloeiende beeldspraken over de verbinding van spieren, emoties en gevoelige kanten ervan. Aanschaffen deze mini schatkist aan de rijkdom van woordkunst! 

Nog een leuk detail dat ik las op de binnenflap: dit boek is gemaakt in samenwerking met een dichter, fotograaf en danseres. Die laatste blijkt dus het model te zijn op elke foto doorheen het boek.

• Bloesems in mijn droom - P.G Buckinx

Hoe een romantische titel!❤ Duidelijk geschreven door iemand die waarschijnlijk ook Valentijnsdag heeft gekoesterd. Buckinx had inderdaad romantische, maar erg droevige stijl. Net zoals Paul Snoek (bekende Vlaamse dichter) is hij groot fan van de natuur. De natuur is nu eenmaal het puurste wat er is. Natuurlijk en onaangetast. 

Hieronder een voorsmaakje van wat je kan verwachten:

Zwevende kindervoeten

Zwevende kindervoeten 

in de glans van de voorjaarsmorgen

voor de koninklijke dans:

zo zal het zijn  bij uw geboorte,

als gij losbrandt uit de bolster van het lichaam

en wat tot as verteerde 

gaat bloeien in het licht

dat woont in kinderogen.

Zo zal het zijn als de tranen drogen

en verstenen tot bloedkoralen

die weggeborgen worden

voor altijd.

De ziel breekt uit klei en het slijk.

Er zijn geen grenzen meer 

in mijn koninkrijk.

• Het wolkenreparatieatelier

En dan nu de recentste poëziebundel van de rij. Ik had hiervoor nog nooit van Swanborn gehoord. Nochtans is hij redacteur van Torturca (een tijdschrifst over literatuur en kunst), medewerker van de Volkskrant en heeft hij nog tal van andere boeken geschreven. In de literatuur wereld is hij desondanks niet zo bekend, denk ik. Tenzij je een gedichtenfanaat bent.

Peter Swanborn doet me denken aan de onze Vlaamse legende Paul Snoek. Hij is volledig in de ban van de natuur en de eenvoud ervan en beschrijft de simpelste zaken. Bijvoorbeeld hoe er in alles wat je kent langzaamaan barsten kunnen komen. Het ijs, de jeugd, onze dromen en relaties. En veel van zijn gedichten hebben een tedere stijl met aardig veel oog voor detail en woorden die (in de volksmond gezegd) goed 'bekken'. 

Hieronder een gedicht van hem als voorbeeld.

Craquelé

Het glazuur transparant en aan de oppervlakte gaaf, zoeken onderliggende barsten zijwegen, vertakkend als ijs onder dun water. Ik weet: deze kom stamt van

voor mijn tijd. Dagelijks was ik hem af, maar waar hij eerst? Wie hield hem vast om winterhanden te warmen? Geen idee, tot ik op een ochtend ontbijt

maak, de kom uit de kast pak en door het ijs zak. Aan de keukentafel schenkt moeders hand verse koffie in, roert en roert , terwijl ze zelfverzonnen psalmen zingt.

Wat ook nog leuk om te weten is dat hij bij het poëzietijdschrift Tortuca heeft gewerkt. Helaas zijn ze na 20 jaar moeten stoppen wegens te weinig menskracht en tijd. De overgebleven bundels zijn wel op hun  website  te koop voor €3 per stuk.

 

• Ik wil een naam van chocola - Querido's poëziespektakel 2

Van heel deze lijst is deze poëziebundel toch de vrolijkste.☺ Het is eigenlijk bedoeld om kinderen te laten onderdompelen in de Utopia der dichtkunst. De meest kindvriendelijke gedichten zijn gebundeld in dit geestige boekje. Soms staan er zelfs gedichten en tekeningen in geschreven door een kind. Als kind was ik hier zo blij mee. 

Mijn favoriete gedicht hieruit is van Elma van Haren.

Versje van de dood

Dit is een versje van de dood.

Alle bakkers zijn gesloten,

alle regels liggen bloot.

De bieten zijn gerooid,

van tomaten dikke soep gekookt.

Alles wat naar boven moest,

wil nu naar beneden,

alle paarden zijn bereden,

behalve één,

dat heeft honger en wil brood.

Maar ja, alle bakkers zijn gesloten.

Dit is een versje van de dood.

De was is aan de lijn vergeten.

De zee, zo leeg van boven, ligt

van onderen vol schroot.

De hemel is toegedekt met een zware regendeken.

Familiealbums opgeblazen,

de foto's honderd malen uitvergroot.

Alle films tot gapens toe bekeken,

alle zwerfkatten afgezeken,

behalve één.

Maar ja, alle bakkers zijn gesloten.

Dit is een versje van de dood.

Het koren door de wind plat gestreken,

maar er is aan meel geen nood, want

alle bakkers zijn gesloten en

de aardappels doodgeschoten.

Vogels zwemmen door de lucht,

vissen jammeren op hun poten,

maar God heeft alles glad vergeten.

Hij heeft in zijn tong gebeten.

Langzaam kleurt de aarde rood

en de mensen werken zich te klote,

behalve één,

die heeft honger en eist brood.

Maar ja, nu weet je het wel met dit soort versje!

Het laatste wat ik heb gehoord:

Haast je! Haast je!

Binnenkort start de uitverkoop 

voor een plaatsje op Noé's boot.

Als dat geen staaltje dichtkunst is! Ik word op zich al blij als ik een gedicht lees dat niet binnen de herhalende thema's dood, liefde en natuur valt. Geweldig dat Elma volledig buiten de lijnen kleurt en zelfs in een van de laatste regel 'hariger' taal niet schuwt met het woordje klote.

Zouden jullie de dichtenbundels lezen?

Of hebben jullie er al een gelezen?

Groetjes,

Mua

More or Less: Foto van de dag

Hi iedereen!✋

Check zeker de blog More or Less van Molly. Zij plaatst allemaal te gekke dingen. Bizarre kitsch, moderne fotografie, aparte kunst, gedichten... Elk onderwerp snijd ze aan. Ze is wat je noemt een creatieve duizendpoot.☺

Groetjes Mua

More or Less: Foto van de dag: Simone Saunders Wildlife

Student Academy Award® winner " VIOLA: The Traveling Rooms of a Little G...

Amper 22 maanden had de Taiwanese filmregisseuse Shih-Ting Hung nodig om Viola: The Traveling Rooms of a Little Giant te produceren. Het leverde haar meteen Student Academy Award en ook de cover van de Academy Report op.

Ik heb deze film gezien toen ik 14 of 15 jaar was. Ik ben nog steeds even hard onder de indruk ervan. Zowel van beeldspraak als van de intrigerende combinatie van klank en beeld. Het is net een mooie droom die tegelijkertijd aanvoelt als een nachtmerrie uit onze kinderjaren.

Deze korte animatiefilm behoort daarom zeker tot één van mijn favorieten.

Groetjes,

Mua

Boek review Tijger, tijger - Margaux Fragoso

Hey lieverds!      ***** Magnifiek geschreven

Ik review weer één van mijn favoriete boeken. Een jaar geleden las ik de zeer trieste autobiografie Tijger, tijger van Margaux Fragoso. Het boek heeft mij meerdere keren echt geschokt. Het thema is pedofilie en vertelt het verhaal van hoe de schrijfster in een vrij marginaal en kwetsbaar gezin opgroeit. 

Haar vader heeft een alcoholprobleem en werkt zijn frustraties uit op zijn geesteszieke vrouw die half gedrogeerd is door de medicatie. Margaux en haar moeder ontvluchten zo vaak mogelijk de benarde thuissituatie. Zo gaan ze ooit eens op uitstap naar een zwembad in de buurt. 

Daar ontmoet ze via het spelen met twee jongetjes de vele oudere Peter. Ze vraagt of ze met hem mag spelen. Zij is 7. Hij 51. Het begint eerst allemaal onschuldig met afspreken bij de jongetjes thuis waar hij stiefvader is. Geleidelijk aan weet Peter toch de situatie zachtjes te keren en richt hij zich meer op haar. Hij zegt alles wat ze wil horen, geeft haar alles wat ze wil en doet de dingen met haar die ze wil. Zo neemt hij geleidelijk de rol van de 'goede' vriend, de brave vader en de ideale minnaar...

Dit boek is hard en rauw. Maar het tegelijk ook vloeiend, fris en poëtisch geschreven. Ze heeft een scherp oog voor de droevigste en walgelijkste details maar desondanks is het volgens mij niet de bedoeling van haar om iemand zwart te maken. Ze brand de man die van haar jeugd beroofde niet af. Ze werpt ook geen volledig slecht beeld over haar tirannieke vader. Ik denk dat ze gewoon haar verhaal wou vertellen als getuigenis en in de hoop dat er velen zich in haar ervaringen zouden herkennen.

Ik vond jammer genoeg geen interviews met haar. Wat ik wel vond, en dat is een intriest feit, is dat ze maar 38 jaar is geworden door de diagnose eierstokkanker. Ze was pas haar laatste levensjaren echt gelukkig geweest met haar man en dochtertje.

Maar waarom is er niets gedaan is de vraag? Niet alleen Peter is de schuldige. De school die een sterk vermoede had van de verwassen thuissituatie van Margaux noch de vriendin van Peter die zag dat ze vaak alleen zaten op de slaapkamer (zogezegd om tv te kijken) deden ook maar iets. Zij stelden verder geen vragen wat aantoont van het toppunt van onverschilligheid en egoïsme.

Dit boek is zeker geen vrolijk verhaal, maar de beeldspraak is zo krachtig en teder tegelijk. Ze uit haar ongenoegen over de hele hachelijke situatie zonder ook maar iemand volledig af te branden.

Als je dat, na zoveel barrières kunt, kan ik alleen maar respect opbrengen. Bij deze post wil ik mijn grote bewondering tonen voor de schrijfster die alle moed bij elkaar schraapte voor deze krachtige getuigenis.

Groetjes Mua!

Boek review: Geheime kamers - Jeroen Brouwers

Dag lieverds!                       ***** Eén van de best boeken die ik heb gelezen in jaren

Ik heb zo'n zin om weer een boek te reviewen. Waarschijnlijk zijn de meeste nu meer aan het lezen geslagen nu we vaker moeten thuiszitten. Op mijn kamer heb ik een hele bibliotheek aan boeken want ik ben een echte leesfanaat. Maar dat is niets nieuws.

Vandaag staat op het menu de roman Geheime Kamers van Jeroen Brouwers. Het gaat over een man, Jelmer genaamd, die een knoert heeft van een midlifecrisis. Zijn vrouw Paula haat hem en ze hebben een zeer koude relatie, waarin hij de enige is die vrij wanhopig de liefde en genegenheid met de goede wil opzoekt. Gekweld door zijn vervlogen dromen houdt hij zich vast aan de twee lichtpuntjes in zijn eenzaam bestaan. Zijn dochter Hanneke, die geboren is met het syndroom van Down en de vlinderachtige Daphne, die niet kan kiezen tussen meerdere liefdes, verlangens en lusten. Eerst schrijven ze romantische brieven naar elkaar, maar al gauw evolueert hun relatie tot een niet kapot te krijgen romance. Ook al zijn ze elkaars tegenpolen en stoten ze elkaar evenveel af als ze elkaar aantrekken, ze zijn even verliefd als twee verlegen tieners. Maar er komen scheuren in de situaties en hun geheim komt stilaan aan het licht.

Ik was echt onder de indruk van alle soorten schrijfstijlen die toch vloeiend in elkaar liepen. De rode draad van schrijfstijl is een krachtige poëzie die afwisselde van rauw taalgebruik tot geslepen beleefdheid van de hoogste klasse. Zo voel je aan uit welke sociale klassen de al even goed uitgehouwen personages komen. Ze zijn zeer goed uitgewerkt en iedereen heeft zowel zijn negatieve en positieve kanten.

Daphne is op een liefelijke wijze naïef en zit ook vol liefde maar tegelijk is ze ook zeer schijnheilig. Zo blijft ze maar liegen tegen haar man die amper doorheeft hoeveel minnaars ze heeft. Ik zou zeker niet zeggen dat ze ondanks dat feit veel kwaads in zich heeft. Het is eerder een labiele vrouw die op vrijwel alle vlakken een beetje de weg kwijt is en haar medicijnen onbewust zoekt in het vreemdgaan.

Jelmer is een geduldig man met veel deugden maar uit zijn ergernis over de situatie waarin hij maar niet uitgeraakt amper uit. In plaats daarvan kropt hij het op en mijmert hij terug naar zijn woelige jeugdjaren waar hij een vrije knaap was die zonder gevaar van op afstand Daphne kon bewonderen.

Paula is naar mijn mening het enige personage bij wie ik bijna afschuw voel. Ze is een verstandige vrouw, dat wel maar zit met zoveel wrok over de situatie van haar man die ze maar een slappeling vind en haar dochtertje die ze verloochent omdat ze naar haar mening niet goed bij haar hoofd is. Hoe meer ik over haar las, hoe meer afschuw ik begon te voelen voor deze haatdragende vrouw. 

Ik raad het boek zeker aan!

Groetjes Mua!

A old man's advice (Filmpje over levenswijsheid die we echt kunnen gebruiken)

Voor de meeste zal dit waarschijnlijk geen onderwerp zijn waar we allemaal snel over zullen praten. Maar ik denk dat we vaker bij onszelf moeten stilstaan. Waar we willen staan en wat we ervoor moeten doen. Het antwoord is wilskracht. Deze Amerikaanse opa geeft zijn advies aan iedereen via zijn YT kanaal. Hij vertelt over zijn hobbelig leven en hoe hij telkens toch uit de diepe dalen is geklauterd.

Hij heeft op straat geleefd en werkte keihard om iets te eten te hebben tegen het eind van de dag. Maar nooit heeft hij zich kwaad gemaakt op de situatie ook al was het oneerlijk. Oneerlijk in de zin dat hij net zoals vele burgers in Amerika hard werkte en goed leefde maar er weinig voor terug kreeg. Hij vertelt dat het aan de jongeren is om de wereld te helpen omdat zij de toekomst zijn en ook een stem hebben.

Eigenlijk ben ik nu zwaar aan het spoilen. Kijk het filmpje alsjeblieft en volg zijn kanaal want hij verdient subs. 🙏

Groetjes

Mua! 

Nieuw zelfgeschreven gedicht "God is het zuchten moe

Dag lieverds!✋

Ik heb al eerder gepost (maar dat is écht lang geleden) dat ik zeer graag gedichten schrijf en ook aan gedichten wedstrijden meedoe. Ik zet al mijn gedichten en verhaaltjes op Azertyfactor.Com. Als jullie mijn gedichten willen vinden, tik dan mijn naam Andrea Derese in de zoekbalk blij 'lezen' en jullie vinden alles.

Ik begon met schrijven toen ik 9 jaar was. Ik wou van alles worden: journaliste, documentairemaakster, schrijfster,.. Ik was dus zeer leergierig. Maar op mijn 15 jaar ben ik het serieus gaan nemen. In mijn middelbaar zat ik in een expressieclub waarbij we acteerden, dansten, enz... We kregen eens de opdracht om een talent mee te nemen naar de expressieclub. Er waren er die konden zingen, konden dansen of een instrument konden spelen. En toen besefte ik: maar wat doe ik dan? Ik ging dan op zoek en ben toen beginnen schrijven. Ik ben als een gek beginnen lezen en sindsdien is het als een microbe niet meer voorbij gegaan.

Dit gedicht is misschien een maand oud, maar omdat ik al lange tijd ben weggebleven wou ik het jullie toch tonen. Het gaat om (een fictief) iemand die een persoon zo gewaardeerd heeft maar stillaan enkel een mix van minachting en medelijden begint te voelen omdat de persoon door foute liefdes en vrienden de weg is kwijt geraakt. De persoon is zo de weg kwijt dat die verslingerd is geraakt aan allerlei verslavingen. Tatoeages, snoepen, vechten, enz... Het gaat om een labiele vrouw die uiteindelijk word meegenomen om af te kicken maar in een vlaag van waanbeelden in een cel zichzelf van het leven berooft.

Ik weet het, het is geen vrolijk gedicht. Het is fictief, maar het verhaal op zich is zeer realistisch. Ik wil de ernst van labiliteit aantonen maar niet op een zwarte manier. Er zitten ook minder zware zinnen in die dan weer mooi in evenwicht staan met de andere. Vind ik toch. Maar jullie als lezers oordelen maar zelf omdat iedereen een tekst anders interpreteert. En vaak schrijf ik ook gewoon iets dat mooi klinkt en goed in elkaar zit.

Wat de titel betreft: het gedicht zelf heeft op zich weinig met religie te maken. Het gaat meer over psychologie en de kijk van een ander op een labiel iemand. In benarde situaties klampen sommige er zich wel aan vast als een soort steun. Bij deze deed deze vrouw dat ook.

God is het zuchten moe

Je bent verloren van jouw tijd.

Een erotische papaver,

een aandoenlijke snoepdoos,

prinses van de schaduwkant van de maand

en keizerin van niets.

Jij bent een losgeslagen flipperkast.

Je grote liefde, een rodeo koning, is in zijn Cadillac gevlucht naar Las Vegas.

Nu leef je als een dronken engeltje in de meest verlaten straten.

Want je bent verloren van de mensheid.

Je leeft in je memoires van honing en goud,

waarin jullie zaten te dansen op glanzende tapijten,

onder de kroonluchters van de hemel,

in suiker witte kleren.

Hij knielde voor jou neer,

zijne majesteit,

met een bloedende roos tussen zijn tanden.

Jij zat op je ivoren troon

en speelde

als een onzeker meisje met je krullen. Met je henna beschilderde handen.

Want je bent verloren van de liefde.

Je bent mooi. Je gezicht is geboetseerd uit bloedrode plasticine.

Je grimas is geslepen tot een tandpastalach.

Maar vanbinnen ben je een bloemblaadje.

Er leeft een herfststorm van rozenblaadjes in je hart.

Zo verloren vonden ze je.

Met wilde vuurrode haren,

een maansikkelvormig litteken in de hals,

een bloedende pump

en getatoeëerde barcodes.

Ze namen je mee en sloten je op

in een poppenkast van witte badjassen,

plasma zakjes, koude kamers en een onzichtbaar hangende doodsklok.

En hoe meer je je begon te ontbinden,

daar in die kille kamer tussen dove blinde kinderen,

die de lachende muren begonnen af te tasten

terwijl jij god hoorde zuchten. Want god is het zuchten moe.

Laat mij maar weten wat jullie ervan vinden! Op mijn blog staat er aan de rechterkant dat je naar mij een bericht kunt versturen! Hebben jullie een verzoekje over wat ik moet bloggen?

Laat het maar weten!

En voor degene die de afbeeldingen zeer mooi vinden: ze zijn van de Chileense kunstenares (die nu in Londen woont) Luisa Rivera.

Groetjes

Mua!